Category: MediaMax.am

  • Խոսքից գործի անցնելու հրամայականը՝ COP17-ին ընդառաջ

    Բնության պահպանության ֆինանսավորում, միջազգային պարտավորությունների կատարմանն ուղղված գործուն քայլեր ու նոր հնարավորություններ Հայաստանի համար. այս թեմաների շուրջ արդյունավետ երկխոսություն ունենալու համար հոկտեմբերի 7-ին Երեւանի Մարիոթ հյուրանոցում պետական ու մասնավոր ոլորտների, ինչպես նաեւ միջազգային գործընկերներին էր համախմբել «Բնապահպանական ֆինանսներ եւ Cali հիմնադրամ. համաշխարհային հանձնառություններից անցում գործնական քայլերի» (անգլ.՝ «Nature Finance and the Cali Fund: Turning Global Commitments into Action») խորագրով միջոցառումը: 
    Այն կազմակերպել էր Յորքի համալսարանի Եվրոպական կամպուսը՝ Հայաստանում Մեծ Բրիտանիայի դեսպանատան եւ SYSAAA-ի՝ Շեֆիլդի, Յորքի եւ Ստրասբուրգի համալսարանների հայաստանյան շրջանավարտների ասոցիացիայի հետ համատեղ: 
    Շրջանավարտների ակտիվությունը՝ ծրագրի հաջողության ապացույց
    Շուրջ տասը տարի Հայաստանում իրականացվող Յորքի համալսարանի Եվրոպական կամպուսի կրթական ծրագրերի առաջնային նպատակներից է Հայաստանում բարձր որակավորմամբ, մրցունակ ու երկրի զարգացումն առաջ մղող մասնագետների պատրաստումը: Կազմակերպված միջոցառումը մեծ հպարտության առիթ է ծրագրի ներկայացուցիչների համար, քանի որ ի ցույց է դնում դրա հաջողությունը: 
    «Շուրջ 500 անդամից բաղկացած մեր շրջանավարտների համայնքը, որն ակտիվ մասնակցում է երկրում բոլոր բնագավառների կյանքին, այսօր համալսարանի հետ համատեղ կազմակերպել է այս միջոցառումը՝ օգտագործելով տարիների ընթացքում ստեղծված մասնագիտական ցանցի ներուժը, ներգրավվելով հենց մեր շրջանավարտներին, որոնք այսօր երկրի զարգացման համար կարեւոր ոլորտներում կառավարչի պաշտոններ են զբաղեցնում: Սա լավագույն գնահատականն է մեր տարիների աշխատանքի»,- նշել է նա:
    Իրականացված աշխատանք ու շարունակական ջանքեր
    Միջոցառմանը բացման խոսքով հանդես է եկել ՀՀ շրջակա միջավայրի նախարար Համբարձում Մաթեւոսյանը: Նա ընդգծել է, որ ներկայիս գլոբալ ջանքերը չեն բավարարում 2030 թվականի թիրախներին հասնելու համար, ինչը պահանջում է պետական եւ մասնավոր կապիտալի հրատապ մոբիլիզացում՝ կենսաբազմազանության ֆինանսավորման տարեկան 942 միլիարդ դոլար կազմող համաշխարհային ճեղքվածքը փակելու համար։
    «Ֆինանսների նախարարության հետ մենք այժմ նախապատրաստում ենք կենսաբազմազանության ֆինանսավորման մեր առաջին ազգային հիմնադրամը։ Բայց միայն պետական միջոցները բավարար չեն լինի։ Այսօր այստեղ ներկա բանկերին, ներդրողներին եւ ընկերություններին ուզում եմ ասել՝ բնությունը ծախս չէ, այլ երկարաժամկետ ակտիվ։ Երբ շրջակա միջավայրը վատթարանում է, վատթարանում է նաեւ վարկերի ու բիզնեսների դրությունը»,- նշել է նախարարը: 
    Նա հավելել է, որ մեկ տարի անց COP17-ի հաջողությունը կչափվի նրանով, թե որքանով է կենսաբազմազանությունն ինտեգրվել ինչպես պետական բյուջեում, այնպես էլ հայկական բանկերի հաշվեկշիռներում։ 
    Հայաստանում ՄԱԿ-ի մշտական համակարգող Ֆրանսուազ Ժակոբն ուրախությամբ ընդգծել է, որ նախորդ երկու տարիների ընթացքում նկատել է հայաստանյան պետական ու հանրային կառույցների, նաեւ համալսարանների ու մասնավոր կազմակերպությունների շրջանում կենսաբազմազանության հանդեպ հանձնառության եւ իրազեկվածության շարունակական աճ: Միեւնույն ժամանակ, նա մտահոգություն է հայտնել, որ կենսաբազմազանության պահպանման համար ստեղծված Cali հիմնադրամով մեկուկես տարվա ընթացքում հավաքագրված միջոցները՝ շուրջ 6000 ԱՄՆ դոլար, բավարար չեն նման միջազգային հարթակի համար, ուստի ֆինանսների հավաքագրման մեխանիզմը լուրջ փոփոխությունների կարիք ունի: 
    «Հարկ է նշել, որ Cali հիմնադրամի մեխանիզմը ոչ թե փոխարինում է պետական սուբսիդիաներն ու ներդրումները, այլ գալիս է դրանք լրացնելու: Այն միջոց է մասնավոր հատվածի համար՝ լինելու անմիջականորեն ներգրավված, անմիջականորեն հաշվետու եւ բոլորիս հետ կիսելու բնության պահպանման ու վերականգնման պատասխանատվությունը։ Կարծում եմ, որ սա COP17-ի շրջանակում արծարծվելիք նշանակալի թեմաներից մեկը կլինի»,- նշել է Ֆրանսուազ Ժակոբը: 
    ՀՀ-ում Մեծ Բրիտանիայի եւ Հյուսիսային Իռլանդիայի Միացյալ Թագավորության արտակարգ եւ լիազոր դեսպան Ալեքսանդրա Պամելա Քոուլն իր ելույթը սկսել է հայերենով եւ ընդգծել. «Կարծում եմ՝ շատ խոսելը լավ է, բայց քայլերն ավելի կարեւոր են»: 
    Նրա խոսքով՝ ՄԹ վերջին գնահատումը բնության անվտանգության ոլորտում հստակ ցույց է տալիս՝ կենսաբազմազանության կորուստը շատ ավելին է, քան զուտ բնապահպանական մտահոգություն, այն ազգային անվտանգության հիմնախնդրի կարեւոր բաղադրիչ է: 
    «Թուլացող էկոհամակարգերը վտանգում են պարենային եւ ջրային անվտանգությունը։ Դրանք ապակայունացնում են մատակարարման շղթաները եւ, որպես հետեւանք, խարխլում տնտեսական աճը։ Ուստի, ըստ էության, սա գոյաբանական հարց է բոլորիս համար»,- ընդգծել է նա: 
    Դեսպանը կարեւորել է նմանատիպ բազմաշահառու միջոցառումների կազմակերպումը՝ նշելով, որ ֆինանսական հատվածի, բիզնեսի եւ կառավարության համախմբումը կենսական նշանակություն ունի COP17-ի կենսաբազմազանության գլոբալ հանձնառությունը հստակ քայլերի վերածելու գործում: 
    Բնության ֆինանսավորման մեխանիզմներ
    Միջոցառման առաջին պանելային քննարկումը նվիրված էր կենսաբազմազանության ֆինանսավորման հարցերին, Cali հիմնադրամին եւ BIOFIN նախաձեռնությանը: Դրան մասնակցում էին պետական ու հանրային ոլորտի հայաստանյան ու օտարերկրյա գործիչներ: 
    Քննարկումը համակարգում էր Յորքի համալսարանի եվրոպական կամպուսի Բիզնես դպրոցի դեկան, Համաեվրոպական Executive MBA կրթական ծրագրի տնօրեն Լեսլի Սզամոզին: 
    «Այժմ պետք է շատ հստակ խոսենք ու հարթենք առաջ շարժվելու ուղին: Հետադարձ հայացք գցելով՝ հիշում եմ մեր զրույցներն առ այն, որ պետք է գործել, այլապես շատ վատ կետի կհասնենք: Հիմա մենք հասել ենք այդ կետին, ուստի ժամանակն է առաջ շարժվել»,-նշել է նա: 
    Քննարկման ընթացքում բանախոսներն անդրադարձել են կենսաբազմազանության ֆինանսավորման ճեղքվածքի հաղթահարման հրատապ անհրաժեշտությանը, կենսաբազմազանության ազգային գործողությունների ծրագրերի գործնական իրականացմանը։ Պանելի առանցքում էր նաեւ այն, որ առաջադրված նպատակներին հասնելու համար պահանջվում է մեկուսացված մոտեցումներից անցում կատարել կառավարության, գիտության եւ մասնավոր հատվածի միջեւ բազմաշահառու համագործակցության: 
    Cali հիմնադրամի ժամանակավոր քարտուղարության ղեկավար Շառլոտ Ժերմեն Օբրեյնը նշել է, որ օգուտների արդար եւ հավասարազոր բաշխումը Կենսաբանական բազմազանության մասին կոնվենցիայի երրորդ նպատակն է, իսկ Cali հիմնադրամը հանդիսանում է գենետիկական ռեսուրսների թվայնացված տեղեկատվության (DSI) օգտագործումից ստացված օգուտների արդար եւ հավասարազոր բաշխման բազմակողմ մեխանիզմի ֆինանսական թեւը: 
    «Ներդրումների մեխանիզմը հետեւյալն է. խոշոր ընկերություններից ակնկալվում է տրամադրել իրենց շահույթի 1%-ը կամ եկամտի 0,1%-ը։ Մենք ունենք նախանշված ոլորտներ, բայց իրականում ակնկալվում է, որ DSI-ի բոլոր օգտատերերն իրենց ներդրումը կունենան Cali հիմնադրամում։ Ավելի փոքր կամ թվայնացված տեղեկատվությունը չօգտագործող  ընկերություններին եւս հրավիրում ենք ներդրում ունենալու հիմնադրամում՝ որպես կենսաբազմազանության պահպանման գործում իրենց ավանդն ունենալու միջոց»,- նշել է նա: 
    Ներկայացնելով մասնավոր հատվածի տեսանկյունը՝ Մեծ Բրիտանիայի Prozomix Limited ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրեն, պրոֆեսոր Սայմոն Ջ. Չարնոքը նշել է. 
    «Մենք տարակուսանքով հայտնաբերեցինք, որ աշխարհում առաջին ընկերությունն էինք, որը ներդրում է կատարել Cali հիմնադրամում։ Մենք ուրախ էինք անել այդ, որովհետեւ մեր աշխատանքում մեծածավալ թվայնացված տեղեկատվություն ենք օգտագործում: Կարծում ենք՝ շատ այլ կազմակերպություններ կան աշխարհում, որ նույնը կանեն՝ իրազեկվածության բարձրացման պարագայում»: 
    Անդրադառնալով ՄԱԶԾ-ի BIOFIN նախաձեռնությանը, որի միջոցով այն աջակցում է 138 երկրների՝ կենսաբազմազանության ֆինանսավորման ազգային քաղաքականությունների արդիականացմանը, BIOFIN-ում տեխնիկական խորհրդատու Թրեյսի Քամինգն ընդգծել է, որ յուրաքանչյուր երկրում անհատական մոտեցում են ցուցաբերում՝ համապատասխանեցնելով ծրագիրը տվյալ երկրի կարիքներին:
    «Մենք դիտարկում ենք երկրի ամբողջ տնտեսական էկոհամակարգը եւ փորձում գտնել ուղիներ՝ նվազեցնելու վնասակար ծախսերը կամ վերահղելու դրանք դրական ծախսերի ավելացմանը, որպեսզի այդ գումարը մնա երկրի ներսում»: 
    Կենտրոնանալով ներքին քաղաքականության իրագործման վրա՝ BIOFIN-ի ազգային համակարգող Արտակ Ոսկանյանն էլ հավելել է, որ հրատապ ջանքերը պետք է ուղղվեն առկա պետական եւ մասնավոր ծախսերի արդյունավետության ու հաշվետվողականության բարելավմանը։ 
    Երկխոսություն մասնավորի հետ
    Երկրորդ պանելային քննարկումը բնության ֆինանսավորման գործնական հնարավորությունների, ֆինանսական համակարգի ու բիզնեսի դերի շուրջ էր: 
    ՀՀ Կենտրոնական բանկի Ֆինանսական համակարգի զարգացման վարչության ղեկավար Աշոտ Պետրոսյանը ներկայացրել է ԿԲ-ի կողմից իրականացված քայլերը՝ ֆինանսական հատվածում հնարավորինս ներառելու կլիմայական գործոնները: 
    «Բնապահպանական ոլորտում Կենտրոնական բանկի գլխավոր օրակարգն է անել ամեն ինչ՝ համոզվելու, որ ֆինանսական ոլորտը կարող է պատշաճ կերպով կառավարել կլիմայական եւ ջերմոցային գազերի արտանետումների ռիսկերը»,-ընդգծել է նա: 
    ISSD հասարակական կազմակերպության համահիմնադիր Իրինա Մկրտչյանն էլ անդրադարձել է ոլորտի բարդ տերմինաբանությունն իրական քայլերի վերածելու խնդրին. 
    «Մենք ունենք բազմաթիվ ազդեցիկ որոշում կայացնողներ, որոնք աջակցում են պետությանը ավելի «կանաչ» լուծումների գնալու հարցում, սակայն պետք է համոզվենք, որ այդ ամենը պատշաճ կերպով հասնում է գործնական դաշտ եւ մարդիկ հասկանում են՝ ինչպես կիրառել»:
    Կլիմայի փոփոխության եւ բնության պահպանության ոլորտում ներդրողների միջազգային տեսանկյունը ներկայացրել է Կլիմայի փոփոխությանն ուղղված ներդրողների խմբի (IIGCC) բնության ծրագրի ավագ ղեկավար Նիկոլաս Բրուսկին՝ ընդգծելով երկրում ինտեգրված եւ ամրապնդված շուկաների, քաղաքականությունների եւ կարգավորումների առկայության կարեւորությունը ներդրողների համար: 
    «Դրանք ներդրողներին տալիս են որոշակի ապահովություն եւ հստակություն, օգնում են հասկանալ, որ շրջակա միջավայրը մի ոլորտ է, որտեղ կարելի է ներդրումներ կատարել: Մեկ այլ կարեւոր հարց է պետական մարմինների ու ներդրողների միջեւ բնապահպանական ստանդարտների վերաբերյալ տվյալների փոխանակումը: Ներդրողները հաշվետու են նաեւ իրենց բաժնետերերին ու պետք է կարողանան հստակ ցույց տալ իրենց գործունեության վրա բնության ուղիղ ազդեցությունները, այլապես հնարավոր չի լինի առաջ շարժվել դեպի որոշումների կայացում»: 
    Բանախոսների ելույթներից ու դահլիճի հետ հարցուպատասխանից հետո՝ քննարկումների համակարգող Լեսլի Սզամոզին ընդգծել է. 
    «COP17-ը հիանալի հնարավորություն է Հայաստանի համար՝ դառնալու օրինակ, թե ինչպես կարելի է բոլորով միասին համակարգված գործել: Այս նախաձեռնությունը կբերի արդյունքներ այնքանով, որքանով որ մենք կգործենք այդ արդյունքների համար»: 
    Տեքստը եւ լուսանկարները՝ Գայանե Ենոքյանի

  • Փաշինյանն ու Փեզեշքիանը հանդիպել են Թուրքմենստանում

    Երեւան: Մեդիամաքս: Թուրքմենստանում տեղի է ունեցել Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի եւ Իրանի նախագահ Մասուդ Փեզեշքիանի հանդիպումը:

    «Վարչապետն ընդգծել է, որ երկու երկրներն ունեն համագործակցության հագեցած օրակարգ եւ իրանական ընկերությունները ներգրավված են Հայաստանում իրականացվող ռազմավարական նախագծերում:

     

    Կողմերը համոզմունք են հայտնել, որ առաջիկայում Հայաստան-Իրան հարաբերությունները կբարձրանան նոր մակարդակի: Շեշտվել է նաեւ առաջիկայում նախատեսվող բարձր մակարդակի փոխայցելությունների կարեւորությունը», – հաղորդում են ՀՀ կառավարության մամուլի ծառայությունից:

  • Մարկո Ռուբիո. Մեր քաղաքակրթության համար շրջադարձային կետում ենք

    Ներկայացնում ենք հատվածներ ԱՄՆ պետքարտուղար Մարկո Ռուբիոյի 2026 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Աթենքի Ակրոպոլիսի մոտ ունեցած ելույթից։

     

    Աշխարհում քիչ չեն մեծ ավերակները։ Ամենից հաճախ դրանք այն վայրերն են, որտեղ պատմությունը կարծես սպառել է ինքն իրեն. հեռավոր մշակույթների մնացորդներն են, որոնց վաղուց դուրս են եկել կենդանի հիշողության սահմաններից։

     

    Բայց Ակրոպոլիսն ուրիշ է։

     

    Հազարամյակներ շարունակ քաղաքակրթությունը, որը ստեղծել է այն, ինչ այժմ իմ թիկունքում է, հանգիստ չի տալիս արեւմտյան աշխարհի երեւակայությանը։ Մեր պետական գործիչների, նկարիչների ու փիլիսոփաների սերունդներն իրենց հայացքն ուղղել են դեպի Ակրոպոլիս՝ հիացմունքով ու ակնածանքով։

     

    Ժամանակը զգացմունքները բթացնելու հատկություն ունի. մեծ հաղթանակներն ու ջախջախիչ պարտությունները ժամանակի ընթացքում կարծես սեղմվում են, վերածվելով ծանոթագրության դասագրքում, հերթական փաստի, որը մեր դպրոցականները անգիր կանեն եւ կմոռանան։ Բայց հին հույները մեր հիշողությունը պահում են գրեթե առեղծվածային ուժով եւ նորից ու նորից կանչում են մեզ։

     

    ***

     

    Ամերիկայի պատմությունը կրում է անտիկ շրջանի կնիքը։ Հունաստանը բառացիորեն փորագրված է մեր պետության ճարտարապետության մեջ՝ մեր մայրաքաղաքի բարձր սյուներում, գմբեթներում եւ հուշարձաններում: Ֆիլադելֆիան, որտեղ ծնվել է մեր Սահմանադրությունը, հունական անուն ունի։

     

    Իմ երկրի հիմնադիր հայրերը հիացած էին ձեր երկրից ստացված ժառանգությամբ։ Նրանք լավ գիտեին պատմությունը եւ հստակ գիտակցում էին իրենց հատուկ տեղը դրանում, սակայն անցյալի ոչ մի դարաշրջան չէր գրավում նրանց ուշադրությունն ու երեւակայությունը այնպես, ինչպես անտիկ շրջանը։

     

    Ամերիկայի հիմնադիր հայրերի գաղափարների վրա Հին Հունաստանի ազդեցության մասին շատ բան է գրվել ու ասվել։ Այս պատմության հիմունքները ծանոթ են մեզանից շատերին։ Աթենքը մեզ ժողովրդավարություն պարգեւեց։ Պլատոնն ու Արիստոտելը՝ արեւմտյան փիլիսոփայություն։ Մեր պատկերացումները իրավունքի, առաքինության, քաղաքացիականության եւ հանրապետական կառավարման մասին ձեւավորվել են հունական քաղաք-պետություններում։ Նույնիսկ մեր քաղաքական բառապաշարի զգալի մասը՝ «ժողովրդավարություն», «բռնապետություն» եւ հենց «քաղաքականություն» բառերը այստեղից են։

     

    Այս ամենը ճշմարիտ է։ Բայց այն, ինչով մենք պարտական ենք այս վայրին՝ որպես ամերիկացիներ եւ արեւմտյան աշխարհի ներկայացուցիչներ, շատ ավելի խորն է։ Այս ինստիտուտներն ու գաղափարները հին հույների ավելի հիմնարար հատկանիշների արտաքին դրսեւորումն էին՝ հատկանիշների, որոնք հնարավոր չէ հարմարեցնել որեւէ կոնկրետ քաղաքական համակարգի կամ տեսության։

    Մարկո Ռուբիոն Մարկո Ռուբիոն

    Լուսանկարը` REUTERS

    Հենց այստեղ՝ Աթենքում, առաջին անգամ մարմնավորվեցին բոլոր այն գլխավոր գծերը, որոնք հետագայում պետք է սահմանեին Արեւմուտքը. մոլեգին անհատապաշտությունը եւ անհագ փառասիրությունը, համարձակությունը հետազոտություններում եւ գյուտերում, բացահայտումների, արկածների, ռիսկի եւ փառքի ծարավը: Անհագ հետաքրքրասիրությունը աշխարհի եւ դրա կառուցվածքի սկզբունքների հանդեպ, բնության խորհուրդներն ու տիեզերքի գաղտնիքները ըմբռնելու ձգտումը։ Անհանդուրժողականությունը անհնարինի գաղափարի նկատմամբ, ցանկացած սահման հատելու եւ չբացահայտվածի խորքերը նայելու ցանկությունը:

     

    ***

     

    Հույները ոչ միայն կերտում էին պատմությունը, նրանք այն պարգեւեցին մեզ։ Հնագույն բազմաթիվ քաղաքակրթությունների մասին գիտելիքների մեծ մասը մեզ հայտնի է գրեթե բացառապես հունական ճանապարհորդների ու պատմաբանների գրառումներից, որոնք չէին սահմանափակվում միայն սեփական ժողովրդի տարեգրությամբ, այլեւ ճանապարհ էին ընկնում՝ դիտելու եւ նկարագրելու ամբողջ աշխարհի օտար ժողովուրդների ու մշակույթների սագաները:

     

    Այնտեղ, որտեղ ուրիշները նայում էին սեփական էության խորքը, հույներն առաջինն էին, որ հայացքն ուղղեցին դեպի դուրս՝ հանուն տարօրինակի ու նորի հետ հանդիպման հուզմունքի եւ փառքի։ Հենց դա էր հետո դրդելու Արեւմուտքին ստեղծել այն, ինչը մյուսների ուժերից վեր էր, եւ առանձնացնելու էր մեզ բազմաթիվ այն մշակույթներից ու քաղաքակրթություններից, որոնցում կայունությունն ու գոյատեւումն էին կյանքի բարձրագույն նպատակ համարվում:

     

    Սակայն մենք հույներից ժառանգել ենք ոչ միայն անհայտը հետազոտելու ձգտումը, այլեւ այն համոզմունքը, որ անհայտը հնարավոր է ճանաչել։ Համոզմունքը, որ աշխարհը կարելի է նկարագրել, չափել, քարտեզագրել եւ հասկանալ, որ տիեզերքում գոյություն ունի որոշակի հիմնարար օրենքներին ՝ ենթարկվող ողջամիտ կարգ, որը մարդը կարող է դիտարկել, իսկ բանականությունը՝ ըմբռնել։

     

    Դրա վրա է հիմնված արեւմտյան միտքը՝ մեր մաթեմատիկան, մեր գիտությունը, մեր բժշկությունը, մեր փիլիսոփայությունը, էթիկան եւ կրոնը: Սա նախապատրաստեց այն հողը, որի վրա Հիսուս Քրիստոսի Ավետարանը արմատավորվեց Եվրոպայում։

     

    Այսպես ծնվեց մի քաղաքակրթություն, որը միավորված էր ոչ միայն ընդհանուր մշակույթով, այլեւ ընդհանուր մարդաբանությամբ՝ մարդու եւ տիեզերքում նրա տեղի վերաբերյալ ընդհանուր հայացքով: Նրա ժառանգները կիսում էին ոչ միայն բնական կարգի գաղափարը, այլեւ առաքինության, ճակատագրի ու բախտի, ճշմարտության, բարու եւ գեղեցկության, մարդու կյանքը սահմանող օրենսգրքի, ինչպես նաեւ այն օբյեկտիվ չափանիշների ու իդեալների հատուկ ըմբռնումը, որոնց պետք է ձգտել:

     

    ***

     

    Ժամանակակից մարդու ականջի համար իմ նկարագրած կենսակերպը կարող է տարօրինակ թվալ, նույնիսկ՝ դաժան: Մեր ժամանակների շատ գաղափարախոսությունների իդեալը, անկեղծ ասած, դարձել է բացարձակ անվտանգության աշխարհը՝ առանց ռիսկի եւ անհաջողությունների, առանց հաղթանակի փառքի եւ առանց պարտության խայտառակության: Այսօր մենք չափազանց հաճախ ենք դեպի վար կառուցում։ Մենք մեր չափանիշներն այնպես ենք սահմանում, որ ոչ ոք չպարտվի. մեզ ավելի շատ մտահոգում է վատթարագույնների հարմարավետությունը, քան լավագույնների ներուժը: Մենք մեր մեջի ամենավեհն առօրեականի, միջակության գերի ենք դարձնում։

     

    Թիմոսը՝ ինչպես այն անվանում էին հին հույները, կրքի, ուժի, արիության, հպարտության կրակն է, մեծ քաղաքակրթության սիրտը: Իսկ եթե առանց դրա՞: Առանց դրա ժողովուրդները կորցնում են պայքարելու կամքը, ձգտելու կամքը, գոյատեւելու կամքը:

    Մարկո Ռուբիոն Մարկո Ռուբիոն

    Լուսանկարը` REUTERS

    Այսօր Արեւմուտքի մեծ մասը մոռացել է այս հատկանիշի մասին: Ժամանակի ընթացքում մենք՝ Արեւմուտքում, սկսեցինք ամաչել նրանից, ինչը մեզ բացառիկ էր դարձնում: Մեզ համար անհարմար դարձավ այն փաստը, որ մեր ձեռքբերումներն առանձնացնում են մեզ մնացած աշխարհից։ Մեր բարեկեցությունն ինչ-որ կերպ մեղքի զգացման աղբյուր դարձավ: Մենք դադարեցինք հավատալ, որ արժանի ենք մեր վեհությանը եւ վաստակել ենք այն։

     

    «Ազգայնականություն» բառը հայհոյանք դարձավ։ Եվ մենք քանդեցինք մեր հուշարձանները, դատապարտեցինք մեր սեփական պատմությունը։ Շատ վայրերում մենք սովորեցնում էինք երեխաներին ամաչել այն երկրներից, որոնք նրանք պետք է ժառանգեն։ Բացեցինք մեր սահմանները, արդյունաբերությունը արտերկիր տարանք եւ թույլ տվեցինք, որ մեր բանակները թուլանան ու անկում ապրեն։

     

    Եվ ամեն տարի մենք մեր ինքնիշխանության ավելի ու ավելի մեծ մասն էինք պատվիրակում դեպի դուր՝ որոշումները վերապահելով գլոբալ բյուրոկրատիաներին, որոնք վաղուց դուրս են եկել մեր վերահսկողությունից։

     

    Բայց եղան նաեւ նրանք, ովքեր ուրախությամբ լցրեցին մեր թուլության հետեւանքով առաջացած վակուումը։ Եվ քամի դեռ Արեւմուտքի վստահությունը մարում էր, նրա հակառակորդներն ու մրցակիցները դառնում էին ավելի ու ավելի հետեւողական՝ ավելացնելով սեփական հարստությունն ու հզորությունը։

     

    Եվ ահա այսօր մենք հայտնվել ենք խաչմերուկում։ Մոտակա տասնամյակը եւ մեր կայացրած որոշումները կորոշեն հաջորդ դարի պատմությունը։ Մեր ընտրած ճանապարհից է կախված՝ Արեւմուտքը կպահպանի՞ իր տեղը աշխարհի ղեկին, թե՞ կհաշտվի լճացմամբ, կախվածությամբ ու անկումով լի ապագայի հետ։ Կամ մենք կհամարձակվենք գործել հիմա, կամ ընդհանրապես կկորցնենք ընտրության հնարավորությունը։

     

    Նախագահ Թրամփի օրոք ԱՄՆ-ն կատարել է իր ընտրությունը։ Մենք ընտրում ենք ազգային հզորության անզիջում ձգտումը. վերադարձնել վերահսկողությունը կրիտիկական նշանակություն ունեցող մատակարարման շղթաների նկատմամբ, վերաարդյունաբերականացնել տնտեսությունը, վերականգնել պաշտպանությունը, պայքարել ապագայի տեխնոլոգիաների եւ ճյուղերի առաջնորդության համար։

     

    Մենք ընտրում ենք նոր սահմանների նվաճումը. առաջադեմ արտադրության եւ գերբանականության մեջ, անօդաչու թռչող սարքերի, սպառազինության եւ ռազմական գործի մեջ, միկրոչիպերի, օգտակար հանածոների, կիբերտարածության եւ մարդկային հնարավորությունների բոլոր այլ ոլորտներում:

     

    Չնայած իրենց իդեալների վեհությանը, հին հույները միամիտ չէին։ Նրանք հասկանում էին, որ պետություններն ունեն շահեր։ Հասկանում էին, որ պետական կառավարումը պահանջում է ողջամտություն եւ դիվանագիտություն, բայց նաեւ ուժ կիրառելու կարողություն, երբ ողջամտությունն ու դիվանագիտությունն անզոր են։ Նրանք հասկանում էին, որ ուժը ոչ միայն ինքնապաշտպանության միջոց է, այլեւ դրանից օգտվելու համոզիչ պատրաստակամություն:

     

    Հենց այս դասական քաղաքական եւ պետական կառավարման ըմբռնումն է մտադիր վերադարձնել Թրամփի վարչակազմը՝ ոչ միայն մեր երկրի, այլեւ մեր ողջ քաղաքակրթության համար:

    Մարկո Ռուբիոն Մարկո Ռուբիոն

    Լուսանկարը` REUTERS

    Մենք հավատում ենք, որ Եվրոպան կարող է արթնանալ երկար քնից եւ նորից բորբոքել հազարամյակներ առաջ այստեղ վառված կրակը։

     

    Դրա նշաններն արդեն կան։

     

    Ամբողջ մայրցամաքում մենք տեսնում ենք այն, ինչը, հույս ունենք, կդառնա սերնդափոխության սկիզբ. պաշտպանական ծախսերի կտրուկ աճ, բազմաթիվ նոր գործընկերություններ եւ ծրագրեր, արտադրության ընդլայնում:

     

    Հունաստանը գտնվում է այս փոփոխությունների կենտրոնում։ Այս երկրի ժողովուրդը նորից ապացուցեց, որ ինքը եւ՛ Եվրոպայի, եւ՛ Միացյալ Նահանգների անփոխարինելի ընկերն է՝ էներգետիկայի, միգրացիայի եւ պաշտպանության հարցերում, որտեղ Հունաստանը դարձել է օրինակելի դաշնակից։

     

    Եվ մենք անկեղծորեն հույս ունենք, որ ամբողջ Եվրոպան հետեւելու է ձեր օրինակին:

     

    ***

     

    Մենք ցանկանում ենք հաղթել միասին: Մենք պետք է հաղթենք միասին:

     

    Այսօր նորաձև է կարծել, թե լուսավորյալ արտաքին քաղաքականությունը համաշխարհային հանրությունը սեփական ժողովրդից բարձր դասելն է: Եվ այստեղ, կարծում եմ, մենք նույնպես սովորելու շատ բան ունենք հին հույներից: Չէ՞ որ նրանք գիտեին, որ սեփական ազգին հավատարիմ լինելու մեջ ոչ մի էգոիստական կամ վատ բան չկա, ինչպես որ ոչ մի էգոիստական կամ վատ բան չկա ամենից բարձր՝ հանուն նրա շահերի պայքարելու մեջ:

     

    Նրանք անձնվիրաբար հավատում էին ականավոր մարդու իդեալին՝ բացառիկ անհատի, որն անմահություն է ձեռք բերում սեփական գործերով: Բայց նրանք հավատում էին, որ փառքն ու համբավը ձեռք են բերվում ձգտման, ինքնազոհաբերության եւ մեծ նվաճումների միջոցով՝ հանուն մի բանի, որն ավելին է, քան դու ինքդ: Հին հունական աշխարհի անփոփոխ հերոսը մարդ է, ով պատրաստ է ցանկացած գին վճարել՝ իր հավատարմությանն արժանի գործի համար:

     

    ***

     

    Մենք գտնվում ենք շրջադարձային կետում. շրջադարձային ոչ միայն իմ երկրի պատմության, այլեւ մեր ողջ քաղաքակրթության համար:

     

    Այն սպառնալիքները, որոնց մենք բախվում ենք այսօր, պակաս իրական չեն, քան անտիկ շրջանի դրամատիկ բեմում:

    Մարկո Ռուբիոն Մարկո Ռուբիոն

    Լուսանկարը` REUTERS

    Պատերազմը չէր վերացել միայն այն պատճառով, որ մենք նախընտրում էինք խաղաղությունը։ Այլ պետությունները շարունակում էին սպառազինվել, ազդեցության ձգտել, մրցել տարածքների ու տեխնոլոգիաների, ռեսուրսների ու շուկաների, էներգիայի ու իշխանության համար:

     

    Եվ ահա կրկին պատերազմ է ընթանում։ Կրկին սկսվել է մեծ տերությունների մրցակցությունը։ Կրկին խոցելիություն, ագրեսիա, ահաբեկչություն. նոր սպառնալիքների ու հարձակումների մի ամբողջ տիեզերք։

     

    Այդ իսկ պատճառով մենք պետք է միասին վերակառուցենք մեր ինստիտուտներն ու դաշինքները՝ այս սպառնալիքներին դիմակայելու համար՝ գիտակցելով, որ նպատակը դրանցում ներառված պետությունների ինքնիշխանությունը վերացնելը չէ, այլ այն պաշտպանելը: Եվ որ ազգերին հարկավոր չէ հրաժարվել իրենց ինքնությունից՝ ընդհանուր շահերը ճանաչելու համար:

     

    Թարգմանությունը՝ Մարթա Սեմյոնովայի

     

    Այս հոդվածը թարգմանվել եւ հրապարակվել է «Գալուստ Կիւլպէնկեան» Հիմնարկութեան աջակցությամբ: Հոդվածում արտահայտված մտքերը պարտադիր չէ, որ արտացոլեն «Գալուստ Կիւլպէնկեան» Հիմնարկութեան կամ Մեդիամաքսի տեսակետները:

  • Հայաստանն ու Ադրբեջանը քննարկել են TRIPP-ի շրջանակներում էլեկտրագծերի տեղակայումը

    Երեւան: Մեդիամաքս: Այսօր Գորիսում տեղի է ունեցել Հայաստանի եւ Ադրբեջանի ներկայացուցիչների միջեւ տեխնիկական հանդիպում՝ նվիրված TRIPP նախագծի շրջանակներում էլեկտրահաղորդման գծերի տեղակայման հարցերին։

    «Հանդիպման ընթացքում կողմերը քննարկել են էլեկտրահաղորդման գծերի տեղակայմանն առնչվող տեխնիկական հարցեր, ինչպես նաեւ մտքեր են փոխանակել տվյալ ուղղության համապատասխան տեսակետների շուրջ:
    Հատուկ ուշադրություն է դարձվել համապատասխան կառույցների միջեւ համակարգմանն առնչվող հարցերին եւ աշխատանքների առաջմղման համար անհրաժեշտ հետագա քայլերին», – ասված է ՀՀ տարածքային կառավարման եւ ենթակառուցվածքների նախարարության հաղորդագրության մեջ:

  • Ուզում եմ ծածկվել նախկին կյանքիս վերմակով

    Ամեն ընտանիք ունի իր փոքրիկ ավանդապատումները կարևոր ու թանկ պահերի մասին։ Մեր ընտանիքի այդպիսի պատմություններից մեկն իմ ծննդյան օրվա հետ է կապված։ Ըստ այդ պատմության՝ ես պետք է ծնվեի 1991 թվականի սեպտեմբերին. ընտանիքն անհամբեր սպասում էր առաջին զավակի ու թոռան ծննդին, գուշակություններ անում, հորաքույրս նույնիսկ կանխատեսում էր, որ իր ծննդյան օրը կծնվեմ՝ սեպտեմբերի 22-ին։ Սակայն ես ծնվեցի հոկտեմբերի 8-ին։ Երեխաներիս կատակով ասում էի, որ ուզում էի համոզված լինել, որ Հայաստանն անկախացել է, նոր ծնվեի։ 

    Տարբեր աստիճանի ուրախություն էր այդ օրն իր հետ բերում ինձ մինչև 2020 թվականի հոկտեմբերի 8-ը։ 

    Մինչ այդ պատերազմն արդեն սկսվել էր։ Ու ես երևի երբեք չեմ մոռանա 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ի առավոտը, երբ արթնացա կիրակնօրյա մեր քնած բնակարանում՝ ուռած աչքերով ու ծանր գլխով (պապիկի մահվան յոթերորդ օրն էր), բացեցի ֆեյսբուքը՝ մտքերը ցրելու համար ու տեսա այն, ինչ տեսա։ 

    Շարունակելով կիսակատակ լեգենդների ու միստիկայի թեման՝ հիմարաբար երազում էի, որ ծննդյանս օրը պատերազմը վերջապես կավարտվի։ Միտքը սևեռուն էր դարձել ու կպչուն. անհամբեր սպասում էի այդ օրվան։ Ինձ նույնիսկ չէր սթափեցնում այն, որ «Էրեբունի» հիվանդանոցի վեցերորդ հարկի մեր բաժանմունքի պատուհանը նայում էր բժշկական ուղղաթիռի վայրէջքի հարթակին։ Ամեն օր առավոտից լսում ու հետևում էինք ուղղաթիռին՝ մոտավոր պատկերացում կազմելով երեկոյան հեռուստաէկրաններից լսվող զոհերի ու վիրավորների թվի մասին։

    Հոկտեմբերի 8-ը սովորական աշխատանքային օր պետք է լիներ. որքանով սովորական կարող են լինել բժշկի աշխատանքային օրերը համաժամանակյա ընթացող  պատերազմի և կորոնավիրուսային համավարակի պայմաններում։ Ես ամեն դեպքում փորձում էի բարձր տրամադրության տպավորություն ստեղծել։ Ու դա ինձ մոտ վատ չէր ստացվում մինչև այն պահը, երբ ամուսինս զանգեց ու խեղդված ձայնով ասաց, որ Վահեն այլևս չկա։ Վիրավորումը ստացել էր զինվորներ տեղափոխելիս, եղբորը հասցրել էր գրել՝  «չպիտի կոտրվենք»։ 

    Բայց ես կոտրվեցի։ Ու պատերազմն այդպես էլ չավարտվեց: Համենայն դեպս, չավարտվեց այդ նույն տարվա նոյեմբերի 7-ին, ոչ էլ երեք տարի անց՝ սեպտեմբերին, ոչ էլ հիմա՝ վեց տարի անց։

    Կյանքը, իհարկե, շարունակվեց, մեր կյանքը։ 

    Մնաց երկարաձգված մի վիշտ, ինչպես կբնութագրեին հոգեբանները։ Մնաց չլավացող մի վերք, որը նորոգվում է ամեն սեպտեմբերին ու դանդաղ արյունահոսում մինչև հունվարի ավարտ, երբ գալիս է անհասկանալի մի օր, որը հայտարարվել է իբրև հիշատակի օր, սակայն ոչ մի հիշատակի հետ աղերս չունի։ Բայց դա մեզ պաշտոնապես թույլատրված միակ օրն է՝ սգալու ու հիշելու համար։

    Ու երբ ինձ հարցնում են, թե ինչ կուզեմ ստանալ իբրև նվեր ծննդյանս օրը, ես պատասխանում եմ՝ ոչինչ։ Այն, ինչ որ ուզում եմ, անհնար է ստանալ։ Ուզում եմ ծածկվել նախկին կյանքիս վերմակով (որը, ինչպես պարզվեց, անհոգ էր ու գույնզգույն) ու քնել երկար, անխռով քնով։ Ուզում եմ արթնանալ վերջապես թարմացած, թեթև տագնապով կիսաբաց անել աչքերս ու գիտակցել, որ այն ինչ մտաբերում եմ հիմա, ընդամենը գիշերային մղձավանջ է եղել, ոչ ավելին։ Ուզում եմ այլևս չզգալ այդ կոգնիտիվ դիսոնանսը, թե ինչպե՞ս, ինչպե՞ս կարող էր այդքան բան ԼԻՆԵՐ կյանքում, այդքան արժեք ու նշանակություն ունենար ու փոշիանար, հօդս ցնդեր։

    Իբրև վերջաբան՝ այսօր մխիթարական ոչինչ չունեմ ասելու ո՛չ ձեզ, ո՛չ էլ ինձ։ Դրա համար կրկին կեզրափակեմ Իոսիֆ Բրոդսկու խոսքերով․

    Когда-нибудь, когда не станет нас,
    точнее – после нас, на нашем месте
    возникнет тоже что-нибудь такое,
    чему любой, кто знал нас, ужаснется.
    Но знавших нас не будет слишком много.

    Լուսինե Վարդանյանը բժիշկ է՝  նյարդաբան, հոգեբույժ։

    Սյունակում արտահայտված մտքերը պատկանում են հեղինակին եւ կարող են չհամընկնել Մեդիամաքսի տեսակետներին:

  • Ազատ թռիչքներ Ազատության հրապարակում՝ Թումանյանի հայացքի ներքո

    Երեւան: Մեդիամաքս: Հոկտեմբերի 7-ին Ազատության հրապարակում նիդեռլանդական «Բենչա» թատրոնը բեմադրել է «ՎԵՅՐԱ» ներկայացումը:

    «Բենչա»-ն ակրոբատների, պարողների եւ երաժիշտների միջազգային թիմ է, որը Երեւանում ելույթ է ունեցել HIGH FEST փառատոնի շրջանակում:
    «ՎԵՅՐԱ» ներկայացման ռեժիսորը Ռեյչել Մելիեֆն է: 
    Ներկայացնում ենք «Ֆոտոլուրի» մեր գործընկերների լուսանկարները:

  • Երեւանում կանցկացվի «CYFEST 17» մեդիա արվեստի միջազգային փառատոնը

    Երեւան: Մեդիամաքս: Հոկտեմբերի 15-ին Հայաստանում կմեկնարկի «CYFEST 17» մեդիա արվեստի միջազգային փառատոնը։

    Հոկտեմբերի 15-ին, ժամը 18:00-ին, Գաֆէսճեան արվեստի կենտրոնում կներկայացվի «Natura Naturans. Մարդիկ, Բնություն, Բնապատկեր» ցուցադրությունը, որը համախմբում է ավելի քան 35 միջազգային արվեստագետների աշխատանքներ։ 

     

    «Natura Naturans ցուցահանդեսը սերտ երկխոսություն է ծավալում Կասկադի ճարտարապետության եւ տարածական ռիթմի հետ։ Ներքին եւ արտաքին տարածքների փոխհարաբերությունը, ուղղահայաց շարժումը, դիտակետերի փոփոխությունը, բնական լույսը եւ շրջակա քաղաքային միջավայրը անմիջականորեն առնչվում են ցուցահանդեսի՝ լույսի, ընկալման, նյութական գործընթացների եւ տեխնոլոգիական համակարգերի հանդեպ հետաքրքրությանը։ Այս համատեքստում Կասկադը պարզապես ցուցադրության վայր չէ. այն Natura Naturans ցուցահանդեսի ընկալման եւ իմաստավորման անբաժանելի մասն է», – ասվում է կազմակերպիչների հաղորդագրության մեջ:

     

    «CYFEST 17» փառատոնն անցկացվում է «CYLAND» հիմնադրամի եւ Գաֆէսճեան արվեստի կենտրոնի համագործակցությամբ։ Նախագծի գլխավոր հովանավորն է «Frants» հիմնադրամը։ Նախագիծն իրականացվում է Վենետիկի Կա’ Ֆոսկարի համալսարանի, Ռուսական, Կենտրոնական Ասիայի եւ Կովկասյան արվեստի ուսումնասիրության կենտրոնի (CSAR), MOMus ժամանակակից արվեստի թանգարան – Կոստակի հավաքածուի, «ARé Fest»-ի, Հայաստանի ազգային պատկերասրահի, Ինժեներական քաղաքի եւ «Art in Country of Tokyo» (AICOT)-ի հետ համագործակցությամբ։

  • Քննարկվել են Եկեղեցու իրավունքների պաշտպանության իրավական ուղիները

    Երեւան: Մեդիամաքս: Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարքն այսօր Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում հանդիպել է մի խումբ իրավաբանների, իրավապաշտպանների եւ սահմանադրագետների հետ:

     

    Մայր Աթոռից հայտնել են, որ քննարկման առարկա են դարձել Եկեղեցի-պետություն հարաբերություններում առկա հիմնախնդիրները եւ Ազգային ժողովի՝ Հայոց Եկեղեցուն առնչվող նախաձեռնությունները։

     

    Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն իր օրհնությունն ու գնահատանքն է բերել հանդիպման մասնակիցներին՝ Հայոց Եկեղեցու իրավունքների պաշտպանության գործում «ցուցաբերած նախանձախնդրության համար՝ կարեւորելով վերջիններիս մասնագիտական աջակցությունը Եկեղեցու առջեւ ծառացած խնդիրների հաղթահարման իրավական ուղիների նախանշման գործում»:

     

    Խորհրդակցության մասնակիցները դատապարտել են Հայոց Եկեղեցու վերաբերյալ Ազգային ժողովի քննիչ հանձնաժողովի ստեղծումը՝ այն գնահատելով որպես բացահայտ հակասահմանադրական եւ փորձ միջամտելու Եկեղեցու ներքին կյանքին ու ինքնակառավարմանը։

     

    «Ընդգծվել է, որ Եկեղեցու ղեկավարության, ներքին կառավարման եւ կանոնական կյանքի հարցերը Ազգային ժողովի իրավասության մեջ չեն եւ խորհրդարանական վերահսկողության առարկա չեն կարող լինել։ Նշվել է նաեւ, որ խորհրդարանական վերահսկողություն սահմանելու փորձերը հակասում են Եկեղեցու՝ պետությունից անջատ լինելու ու կրոնական կազմակերպությունների ինքնավարության սահմանադրական սկզբունքներին, ինչպես նաեւ կրոնական ազատության պաշտպանության միջազգային չափանիշներին»,- ասվում է հաղորդագրությունում:

     

    Հանդիպմանը ներկայացվել են առաջարկություններ՝ Հայոց Եկեղեցու եւ եկեղեցականների իրավունքների պաշտպանության ներպետական ու միջազգային իրավական միջոցների կիրառման, ինչպես նաեւ Եկեղեցու բնականոն գործունեությունն ու հոգեւոր ծառայությունը խաթարող խոչընդոտների հաղթահարման վերաբերյալ։

     

    «Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը վերահաստատել է, որ Հայ Եկեղեցին մշտապես գործել եւ գործում է օրենքի սահմաններում, իսկ Մայր Աթոռի պահանջն է իրավունքի եւ օրենքի գերակայության ապահովումն ու Եկեղեցու սահմանադրական ինքնավարության հարգումը։ Նորին Սրբությունը կարեւորել է ներկայացված մասնագիտական գնահատականներն ու առաջարկությունները՝ առկա խնդիրների հանգուցալուծման համար, եւ հայցել Տիրոջ զորակցությունը արդարության եւ ճշմարտության պաշտպանությանն ուղղված իրավաբանների գործունեությանը»,- ասվում է հաղորդագրությունում:

     

     

  • Գյումրու Բարեկամության այգու զարգացմամբ կզբաղվի «Ազնավուր» հիմնադրամը

    Երեւան: Մեդիամաքս: Գյումրու Բարեկամության այգու վերականգնման եւ զարգացման ծրագրի հետագա իրականացումը կստանձնի «Ազնավուր» հիմնադրամը՝ հավատարիմ մնալով նախաձեռնության սկզբնական տեսլականին։

    Բարեկամության այգու վերականգնման ծրագիրը մեկնարկել է 2018 թվականին՝ բարերար Ռուբեն Վարդանյանի նախաձեռնությամբ եւ իրականացվում էր նրա IDeA հիմնադրամի կողմից: 

     

    Ռուբեն Վարդանյանը նաեւ եղել է խոշորագույն նվիրատուն՝ ներդնելով 5,4 մլն ԱՄՆ դոլար։ Ծրագրի նպատակն էր ստեղծել Գյումրու համար երկարաժամկետ սոցիալական եւ քաղաքաշինական նշանակություն ունեցող հանրային տարածք, որը կդառնար քաղաքի բնակիչների առօրյայի անբաժանելի մասը։

     

    Ծրագրի մեկնարկի վաղ փուլում «Ազնավուր» հիմնադրամն իր աջակցությունն էր հայտնել նախաձեռնությանը՝ որպես գործընկեր մասնակցելով առաջին հիմնարար աշխատանքների իրականացմանը:

     

    «Գյումրին առանձնահատուկ դեր ունի «Ազնավուր» հիմնադրամի համար։ Շառլ Ազնավուրի անունը սերտորեն կապված է երկրաշարժից հետո քաղաքի վերականգնմանն ուղղված մարդասիրական նախաձեռնությունների հետ, եւ մեզ համար մեծ պատիվ է շարունակել այս կարեւոր ծրագրի զարգացումը։

     

    Մենք բարձր ենք գնահատում Ռուբեն Վարդանյանի նախաձեռնությամբ եւ IDeA հիմնադրամի ջանքերով կատարված ծավալուն աշխատանքը։ Այսուհետ «Ազնավուր» հիմնադրամը նույն պատասխանատվությամբ եւ նույն արժեքների հիման վրա կշարունակի Բարեկամության այգու զարգացումը՝ պահպանելով դրա սկզբնական տեսլականը եւ ապահովելով, որ այն շարունակի ծառայել Գյումրու բնակիչներին ու քաղաքի հյուրերին որպես ժամանակակից, ներառական եւ կենդանի հանրային տարածք:

     

    Այգու նախագծի շրջանակում Հիմնադրամի լավ ընկեր եւ Հոգաբարձուների խորհրդի անդամ Ռուբեն Հարությունյանի ուղղորդմամբ ու աջակցությամբ շարունակելու ենք այս աշխատանքը եւ վստահ ենք, որ կհասնենք բոլոր նախանշած նպատակներին, որոնց մասին կպատմենք առաջիկայում»,- ասել է «Ազնավուր» հիմնադրամի գործադիր տնօրեն Քրիստինա Ազնավուրը։

     

    «Այսօր մեզ համար ամենակարեւորը գործնականում տեսնելն է, թե ինչպես է այգին գնալով ավելի մեծ նշանակություն ձեռք բերում քաղաքի եւ նրա բնակիչների համար։ Երբ երեխաներն իրենց տատիկների ու պապիկների հետ ոչ միայն գալիս են այստեղ ժամանակ անցկացնելու, այլեւ միասին տնկում են իրենց ծառը, իսկ հետո անպայման վերադառնում՝ այն խնամելու, դա, թերեւս, մեր աշխատանքի ամենակարեւոր արդյունքն է։ Հենց սա է Ռուբենը միշտ ցանկացել, որ այս ծրագիրը դառնա ընդհանուր, քանի որ մասնակից լինելու զգացողությունն այն հարազատ է դարձնում յուրաքանչյուր բնակչի համար եւ առանձնահատուկ կապ ստեղծում քաղաքի հետ։ Հենց Ռուբենի այս տեսլականն էլ հնարավորություն տվեց, որ այդքան ընկերներ եւ գործընկերներ համախմբվեն մեկ ընդհանուր նպատակի շուրջ։ Մենք ուրախ ենք, որ «Ազնավուր» հիմնադրամը շարունակելու է այգու վերակառուցումն ու զարգացումն այն նույն հայեցակարգով, որը դրված է այգու զարգացման հիմքում»,- նշել է IDeA-ի համահիմնադիր Վերոնիկա Զոնաբենդը:

     

    «Ազնավուր» հիմնադրամն առաջիկայում կներկայացնի Բարեկամության այգու հետ կապված հետագա ծրագրերն ու նախաձեռնությունները՝ շարունակելով զարգացնել այն որպես Գյումրու հանրային կյանքի, մշակութային եւ ընտանեկան ժամանցի կարեւոր կենտրոն։

     

     

  • «ԱԲ-ն արդարադատության առհավատչյա՞, թե՞ սպառնալիք». «Իրավունքի գիշերը» ՀՖՀՀ-ում

    Արհեստական բանականությունն աստիճանաբար ներթափանցում է նաեւ իրավական ոլորտ՝ փոխելով իրավաբանների աշխատանքի ու դատական գործընթացների վերաբերյալ պատկերացումները: 

     

    Միաժամանակ դրա կիրառումն առաջացնում է նոր մարտահրավերներ՝ կապված պատասխանատվության, էթիկայի ու հնարավոր սխալների հետ: 

     

    Այս հարցերի շուրջ Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանում (ՀՖՀՀ) անցկացվել է «Իրավունքի գիշեր» միջոցառման վեցերորդ թողարկումը՝ «Արհեստական բանականություն. արդարադատության առհավատչյա՞, թե՞ սպառնալիք» խորագրով: Ուսանողներն ու ոլորտի մասնագետները քննարկել են՝ որքանով կարող է ԱԲ-ն օգնել արդարադատության համակարգին եւ որտեղ պետք է լինի մարդու ու տեխնոլոգիայի պատասխանատվության սահմանը:

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Մեդիամաքսը ներկա է եղել միջոցառմանն՝ առանձնացնելով դրա հետաքրքիր դրվագները: 

     

    «Քայլել ժամանակին համընթաց՝ նկատելով նաեւ արհեստական բանականության վտանգները» 

     

    Կարին Յովսէփեան, ՀՖՀՀ իրավագիտության ֆակուլտետի դեկան

     

    Այսօր «Իրավունքի գիշեր» միջոցառման վեցերորդ թողարկումն է: Դրա առաջնային նպատակն իրավունքը տոնելն ու այն ավելի հասանելի, մասսայական դարձնելն է: 

     

    «Իրավունքի գիշերը» մշտապես անցկացվում է ուսումնական տարվա սկզբին՝ դառնալով առաջին կուրսեցիների մասնակցությամբ առաջին արտալսարանային միջոցառումներից մեկը: Բացի այդ, հոկտեմբերի սկզբին նշվում է Ֆրանսիայի Սահմանադրության օրը, իսկ «Իրավունքի գիշեր» միջոցառման ձեւաչափը փոխառել ենք մեր ֆրանսիական գործընկեր Լիոն 3 համալսարանից:

    Կարին Յովսէփեանը Կարին Յովսէփեանը

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Մշտապես փորձում ենք միջոցառումն անցկացնել ակտիվ ձեւաչափով եւ հնարավորինս ներգրավել ուսանողներին: Այսօր երկու ուսանողական թիմի միջեւ լինելու է բանավեճ՝ իրավունքի ոլորտում արհեստական բանականության կիրառման կողմ եւ դեմ դիրքորոշումներով: Այնուհետեւ ոլորտի մասնագետների մասնակցությամբ կքննարկվի նույն թեման, իսկ օրվա ավարտին կանցկացվի խաղ, որը նախատեսված է իրավունքն ավելի թեթեւ, պարզ ու հասկանալի ձեւով ներկայացնելու համար:

     

    Կարեւոր է գիտակցել՝ իրավունքը հստակ դեր ունի յուրաքանչյուր մարդու կյանքում: Այն միայն իրավաբանների կամ դատաիրավական համակարգում աշխատողների համար չէ: Իրավունքի միջոցով են կարգավորվում հասարակության մեջ առկա փոխհարաբերությունները, հետեւաբար այն պետք է հասկանալի եւ մատչելի լինի հասարակության մեծամասնությանը: 

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Ինչ վերաբերում է այսօրվա քննարկման թեմային, ապա արհեստական բանականությունը կարող է լինել եւ՛ մարտահրավեր, եւ՛ աջակցող գործիք՝ կախված նրանից, թե ինչպես ենք կիրառում այն: 

     

    Միեւնույն ժամանակ, այսօր համալսարանների համար մեծ մարտահրավեր է ապահովել, որ ուսանողները որեւէ դեպքում չկորցնեն ինքնուրույն մտածելու եւ վերլուծելու կարողությունները:

     

    Մի կողմից՝ պետք է քայլենք ժամանակին համընթաց, մյուս կողմից՝ կարողանանք նկատել նաեւ արհեստական բանականության կիրառման հնարավոր վտանգները եւ, իհարկե, կանխել դրանք: 

     

    «Արհեստական բանականության հաճախակի կիրառման դեպքում ուղեղը սկսում է «ծուլանալ»» 

     

    Սերգեյ Մարաբյան, «Կոնցեռն Դիալոգ» փաստաբանական ընկերության գործընկեր, ԵՊՀ քրեական դատավարության ամբիոնի դոցենտ, դասախոս, նախկինում՝ դատավոր 

     

    Ուսանողների՝ նման ձեւաչափով հանդիպումները ոլորտի գործող մասնագետների հետ միշտ շատ կարեւոր են՝ թե՛ նոր գիտելիքի, թե՛ մոտիվացիայի տեսանկյունից: Այսօրվա միջոցառումը հետաքրքիր է նաեւ ինձ համար, քանի որ դասախոսական պրակտիկայումս նկատում եմ նոր սերնդի շատ լավ «կորիզ», որն ունի ձգտումներ եւ ցանկանում է հնարավորինս շատ գիտելիք ստանալ: Ուրախ կլինեմ, եթե այսօր գոնե մեկ ուսանողի մոտ կարողանամ ձեւավորել պատկերացում իրավունքի ոլորտում մասնագիտական ճանապարհի վերաբերյալ եւ առաջացնել հետաքրքրություն: Կարծում եմ՝ սա արդեն մեծ հաջողություն է:

    Սերգեյ Մարաբյանը Սերգեյ Մարաբյանը

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Ինչ վերաբերում է այսօրվա թեմային՝ ըստ իս արհեստական բանականությունը բավականին խնդրահարույց գործիք է: Առաջին հայացքից՝ շատ հրապուրիչ, որի կիրառմանը ձգտում են բոլորը: Միեւնույն ժամանակ, այն առաջացնում է էթիկական, հոգեբանական եւ իրավական խնդիրներ: Ինքս ուսանողներին խորհուրդ եմ տալիս հնարավորինս քիչ օգտվել արհեստական բանականությունից: Կոգնիտիվ հոգեբանության ոլորտում արդեն կան հետազոտություններ, որոնք ցույց են տալիս՝ ԱԲ-ի հաճախակի կիրառումը կարող է ազդել ուղեղի աշխատանքի վրա՝ էապես նվազեցնելով վերլուծական եւ քննադատական մտածողության կարողությունը:  Ուղեղը պարզապես «ծուլանում է», եւ ինչ-որ պահից մարդը կարող է դժվարանալ աշխատել առանց արհեստական բանականության աջակցության: Սա շատ կարեւոր է հենց անձնական աճի տեսանկյունից:  Այս գործիքը կարելի է կիրառել, բայց անել դա զգուշորեն: 

     

    «Արհեստական արդարադատություն» կամ օրենքներ ու նախադեպեր «հորինող» ԱԲ

     

    Ինգա Բեգլարյան, ՀՖՀՀ իրավագիտության ֆակուլտետի 4-րդ կուրսի ուսանող, «Իրավունքի գիշեր» միջոցառման ընթացքում բանավեճի մասնակից

     

    Մեր թիմը՝ «Արհեստական արդարադատությունը», այսօրվա բանավեճի ընթացքում հանդես է գալիս դատական համակարգում ԱԲ կիրառման դեմ դիրքորոշմամբ: Պատճառները շատ են, եւ դրանցից ամենակարեւորը պատասխանատվության բացակայությունն է: Բացի այդ, եթե դատական ակտը կայացվում է արհեստական բանականության միջոցով, առաջանում է դրա վիճարկման եւ բողոքարկման հնարավորության հարցը:

    Ինգա Բեգլարյանը Ինգա Բեգլարյանը

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Բոլորս գիտենք, որ դատական որոշումների կայացման դեպքում շատ կարեւոր է դատավորի ներքին համոզմունքը: Դեռ առաջին կուրսում մենք ուսումնասիրում ենք Լեւ Պետրաժիցկու «Ինտուիտիվ տեսությունը» իրավաբանության մեջ եւ խոսում այն մասին, որ դատավարությունը նաեւ ինտուիտիվ բնույթ պետք է ունենա: Իսկ այդ բաղադրիչը բացակայում է արհեստական բանականության դեպքում: Արհեստական բանականությունը բացառապես առկա տվյալներից սնվող համակարգ է, որը կարող է խորացնել այս կամ այն խնդրի վերաբերյալ արդեն իսկ գոյություն ունեցող խտրականությունը:

    «Արհեստական արդարադատություն» թիմ «Արհեստական արդարադատություն» թիմ

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Առհասարակ իրավաբանի աշխատանքում ԱԲ-ն կարող է կիրառվել, բայց միայն փաստերի կրկնակի ստուգման պայմանով: Այս տեխնոլոգիային չի կարելի անվերապահ վստահել, քանի որ հաճախ այն գեներացնում է դատական պրակտիկայում գոյություն չունեցող նախադեպեր կամ «հորինում» օրենքներ:

    Իհարկե, այն կարող է շատ օգտակար լինել տեղեկատվության որոնման եւ մեծածավալ նյութերի հետ աշխատանքի դեպքում:

     

    Լիլիանա Գեւորգյան, ՀՖՀՀ իրավագիտության ֆակուլտետի 4-րդ կուրսի ուսանող, «Իրավունքի գիշեր» միջոցառման ընթացքում բանավեճի մասնակից

     

    «Իրավունքի գիշեր» միջոցառմանը հետեւում ենք ամեն տարի եւ առաջին անգամն է, որ մասնակցում ենք անձամբ: Հատկապես բանավեճի արդիական թեման իմանալով՝ միանգամից որոշեցինք գրանցվել որպես թիմ:

     

    Կարծում ենք՝ նման միջոցառումները շատ կարեւոր ու օգտակար են, քանի որ համալսարան են գալիս գործող լավագույն իրավաբաններն ու դատավորները, իսկ նրանց փորձը կարող է մեծ դերակատարում ունենալ մեզ համար, օգնել սովորել կարեւոր մասնագիտական սկզբունքներ: Բուն դասերի ընթացքում միշտ չէ, որ ժամանակ ու հնարավորություն է լինում ուսումնասիրել շատ նեղ ոլորտներ, այնպես որ նման միջոցառումները նոր գիտելիք ստանալու լավ հնարավորություն են:

    Լիլիանա Գեւորգյանը Լիլիանա Գեւորգյանը

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Մասնագիտական հմտություններից բացի, ՀՖՀՀ-ում ձեռք ենք բերում նաեւ բազմաթիվ «փափուկ» հմտություններ: «Իրավունքի գիշեր» միջոցառմանը պատրաստվելու ընթացքում դրանք եւս զարգացրել ենք՝ դառնալով ավելի թիմային, հասկանալով միմյանց ուժեղ կողմերն ու դրանք կիրառելով հանուն մեկ ընդհանուր նպատակի:

     

    «ԱԲ-ն մարդու ձեռքում օգտակար գործիք է, բայց ոչ երբեք նրան փոխարինող»

     

    Մարիամ Գեւորգյան, ՀՖՀՀ իրավագիտության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսի ուսանող, «Իրավունքի գիշեր» միջոցառման ընթացքում բանավեճի մասնակից

     

    Մեր թիմն այսօրվա բանավեճում հանդես է գալիս ԱԲ գործիքների կիրառման օգտին: Այն անվանել ենք «Veritas»՝ «ճշմարտություն», քանի որ ներկայացնում ենք արհեստական բանականության կիրառման հետ կապված ամբողջական պատկերը՝ փաստերով եւ ապացույցներով:

    Մարիամ Գեւորգյանը Մարիամ Գեւորգյանը

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Հաշվի առնելով, որ իրավագիտությունն ամբողջությամբ հենված է վերլուծական մտածողության վրա՝ երբեք չենք պնդի, որ արհեստական բանականությունը կարող է ամբողջությամբ փոխարինել մարդուն՝ դատավորներին կամ իրավաբաններին: Միեւնույն ժամանակ, այս ոլորտում կան բազմաթիվ աշխատանքներ, որոնց վրա մասնագետներն այսօր ժամանակ են ծախսում, եւ որոնք ԱԲ-ի կիրառմամբ կարող են զգալիորեն կրճատվել կամ նույնիսկ՝ ամբողջությամբ ավտոմատացվել:

     

    Այլ կերպ ասած՝ արհեստական բանականությանը կարելի է «պատվիրակել» տեխնիկական աշխատանքը՝ մարդուն հնարավորություն տալով կենտրոնանալ վերլուծականի վրա:  

    «Veritas» թիմ «Veritas» թիմ

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Արհեստական բանականությունը մարդու ձեռքում պարզապես օգտակար գործիք է եւ ոչ երբեք նրան փոխարինող: Իհարկե, կան մասնագիտություններ, որոնք ԱԲ-ի կողմից կատարվող աշխատանքի պատճառով վերացման վտանգի առաջ են, բայց կարծում եմ՝ որակյալ եւ ստեղծարար մասնագետին այն երբեք չի փոխարինի:

     

    Սոնա Ալեքսանյան, ՀՖՀՀ իրավագիտության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսի ուսանող, «Իրավունքի գիշեր» միջոցառման ընթացքում բանավեճի մասնակից

     

    «Իրավունքի գիշեր» միջոցառմանը հետեւում եմ ՀՖՀՀ-ում սովորելու առաջին տարվանից: Այն մշտապես անդրադառնում է շատ արդիական ու կարեւոր թեմաների:

    Սոնա Ալեքսանյանը Սոնա Ալեքսանյանը

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Արհեստական բանականության դեմ խոսելիս հաճախ նշում են, որ այն կարող է սխալվել, բայց մարդը նույնպես սխալվում է: Ընդ որում, ԱԲ-ի դեպքում չկա մարդկային հոգնածության կամ անուշադրության գործոնը: Այն կարող է իր վրա վերցնել որոշակի տեխնիկական աշխատանք՝ թեթեւացնելով առանց այդ էլ ծանրաբեռնված դատարանների աշխատանքը: Բացի այդ, որքան ավելի շատ «մարզենք» արհեստական բանականությունը, այնքան ավելի լավ այն կկատարի մեր առաջադրանքները:

    Լուսանկարը` Մեդիամաքս

    Համաշխարհային պրակտիկան եւս վկայում է, որ արհեստական բանականությունը մի շարք երկրներում ակտիվ կիրառվում է իրավական ոլորտում: Ավելին՝ կան հատուկ ԱԲ համակարգեր, որոնք մասնագիտացած են հենց այս ուղղությամբ: Իրավական ոլորտում արհեստական բանականության կիրառման առումով այսօր առաջատար են Միացյալ Նահանգներն ու Չինաստանը: 

     

    Յանա Շախրամանյան

     

    Լուսանկարները՝ Էմին Արիստակեսյանի