Category: Newday.am

Տեքստը քննարկումների փուլում է, հրապարակման մասով քննարկումները շարունակվում են, կոնկրետ որևէ բան նշել չեմ կարող։ Այս մասին լրագրողների հետ զրույցում ասել է Արդարադատության նախարար Սրբուհի Գալյանը՝ պատասխանելով նոր Սահմանադրության տեքստի հրապարակման ժամկետներին վերաբերող հարցին:

Դիտարկմանը, թե օրերս Ադրբեջանի նախագահի օգնական Հիքմեթ Հաջիևը հայտարարել էր՝ ստացվող ազդակները վկայում են այն մասին, որ Հայաստանում սկսվում է նոր Սահմանադրության ընդունման գործընթացը, Գալյանն ասել է.

«Ես չեմ կարող մեկնաբանել Ձեր կողմից նշված անձի խոսքը, որովհետև չգիտեմ, թե ինչ է ընկած իր խոսքի հիմքում, սեփական մտքերը, ենթադրում եմ, բայց մենք ասել ենք, որ Սահմանադրության նախագիծ ենք մշակում և ուզում ենք ունենալ նոր Սահմանադրություն: Այն՝ կունենանք նոր Սահմանադրություն, թե ոչ, կորոշի Հայաստանի Հանրապետության ժողովուրդը։

Նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում բազմաթիվ անգամ, խոսվել է նոր Սահմանադրություն ունենալու մասին և ժողովուրդն իր վստահության քվեն տվել է մեզ: Դա նշանակում է, որ մենք պետք է շարունակենք մեր աշխատանքը Սահմանադրության մշակման, հետագայում դրա հրապարակման և հանրության հետ դրա տեքստի կոմունիկացիայի համատեքստում»,- նշել է նա։

Լրագրողի հարցին՝ Անկախության հռչակագրի վերաբերյալ ի՞նչ որոշում է կայացվել, Արդարադատության նախարարը պատասխանել է.

«Տեքստը կհրապարակվի, Ձեր բոլոր հարցերի պատասխանները կտրվեն: Ես չեմ կարող ասել, որովհետև դա միանձնյա որոշում չէ, դա կոլեգիալ որոշում է, և երբ այդ որոշումը կայացվի, որոշման մասին բոլորը կիմանան»,-ասել է Սրբուհի Գալյանը:

Կոչ ենք ուղղում ՀՀ Կառավարությանը անհապաղ զերծ մնալ հակաեկեղեցական գործունեություն ծավալելուց։ Այս մասին հայտարարություն է տարածել Արգենտինայի ազգային եկեղեցական կենտրոնական վարչությունը։

«Հայաստանյաց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու Արգենտինայի և Չիլիի թեմի կենտրոնական վարչութունը իր խորին մտահոգությունն է հայտնում Հայաստանի Հանրապետությունում ամսի 7-ին մեկնարկող դատավարության առիթով՝ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի և վեց եպիսկոպոսների դեմ և դատապարտում է մայր Հայրենիքի տարածքում այս ծանր միջամտությունը Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու հոգևոր գործունեությանը և սրբազան առաքելությանը, որ համարում է Սահմանադրության մեջ նվիրագործված պաշտամունքի ազատության, եկեղեցու և պետութեան անջատման ակզբունքների անընդունելի խախտում:

Կոչ ենք ուղղում Հայաստանի Հանրապետության Կառավարությանը անհապաղ զերծ մնալ հակաեկեղեցական գործունեություն ծավալելուց և փորձել լուծել հարցերը փոխադարձ Հարգանքով և մեր ժողովրդի ազգային-հոգևոր ավանդույթններին համապատասխան»,- գրված է հայտարարության մեջ։

«Ժողովուրդ» օրաթերթը գրում է. ««Ժողովուրդ» օրաթերթի տեղեկություններով՝ Ազգային ժողովի «Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Էդգար Ղազարյանի, իսկ ավելի ճիշտ՝ նրա հայտարարության շուրջ նոր սուր քննարկումներ են ծավալվել։

Խոսքը վերաբերում է դեռևս երկու տարի առաջ նրա արած աղմկահարույց հայտարարությանը, երբ նա ասել էր, որ «ցանկացած սակրավոր, որը կհայտնվի Կիրանցում, պետք է զոհվի»։

Արդեն մի քանի օր է՝ թե՛ խորհրդարանական մեծամասնության պատգամավորներն իրենց ելույթներում շարունակաբար շեշտում են, որ Էդգար Ղազարյանը պարտավոր է հրապարակային ներողություն խնդրել իր հնչեցրած խոսքերի համար։

«Ժողովուրդ» օրաթերթի աղբյուրների փոխանցմամբ՝ «Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության ներսում ևս Ղազարյանի այդ հայտարարությունը միանշանակ գնահատականի չի արժանացել։ Ավելին, խմբակցության ներկայացուցիչները փորձում են հնարավորինս արագ փակել թեման և նվազեցնել դրա քաղաքական հետևանքները։

«Ժողովուրդ» օրաթերթի տեղեկություններով՝ նույնիսկ քննարկվում է այն տարբերակը, որ Էդգար Ղազարյանը Ազգային ժողովի ամբիոնից հանդես գա հրապարակային պարզաբանմամբ, ապա՝ ներողությամբ։ Ղազարյանը գործընկերների հետ մասնավոր զրույցներում հայտնել է, որ պատրաստ է այս կամ այն ձևաչափով անդրադառնալ իր նախկին հայտարարությանը և ներողություն խնդրել։

Երեկ, երբ «Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության անունից նա ելույթ էր ունենում Ազգային ժողովում, սահմանափակվեց միայն իշխանական խմբակցությանը կոչ անելով՝ ԱԺ փոխնախագահի թեկնածու Արամ Վարդևանյանի ընտրության քննարկման ընթացքում այդ թեմայով հարցեր չհնչեցնել։

Սակայն ՔՊ-ականները չեն պատրաստվում ընդունել այդ առաջարկը և մտադիր են շարունակել թեմայի քաղաքական շահարկումը։

Էդգար Ղազարյանն էլ ամբիոնից խոստացավ՝ բոլորը, ով ինչ ունի այդ թեմայով ասելու, ասի, վերջում ինքը կանդրադառնա այդ թեմային»։

«Հրապարակ» թերթը գրում է․ «Իշխանական ֆրակցիայի աղբյուրների փոխանցմամբ, «Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Նարեկ Կարապետյանի հավասարակշիռ պահվածքը խոր հիացմունք է առաջացրել անգամ իրենց թիմում: Եթե մինչ խորհրդարան գալը աննախադեպ ռադիկալ են տրամադրված եղել «ուժեղների» դեմ, ապա այժմ կարծում են, որ հնարավոր է փոխադարձ կառուցողական մթնոլորտում աշխատել, ավելին` նախնական որոշում ունեն՝ չտապալել ԱԺ փոխխոսնակներից մեկի պաշտոնում Արամ Վարդեւանյանի ընտրությունը։

Միակ անցանկալի անձը, որի նկատմամբ ատելությունը մնում է չհաղթահարված, Էդգար Ղազարյանն է, նա իրենց շատ է ցավեցրել: ՔՊ-ում կատակում են, որ վաղ թե ուշ նրա «գյամերը քաշելու են», որ ինքն էլ հրաժարվի իր ագրեսիվ պահվածքից եւ տեղավորվի կառուցողական ֆորմատի մեջ»:

«Ժողովուրդ» օրաթերթը գրում է. «Հայաստանի Ազգային ժողովի 9-րդ գումարման ձևավորումը միայն հերթական խորհրդարանական ցիկլի մեկնարկը չէ։ Թեև արտաքինից տեղի ունեցած փոփոխությունները կարող են թվալ տեխնիկական՝ նոր նախագահ, նոր ղեկավար կազմ, հանձնաժողովների վերաբաշխում, իրականում գործընթացը շատ ավելի խորքային է։ Ռուբեն Ռուբինյանի ընտրությամբ Նիկոլ Փաշինյանը, ըստ էության, սկսում է իշխանության նոր ճարտարապետության կառուցումը, որտեղ խորհրդարանը պետք է ոչ միայն օրենսդիր մարմին լինի, այլև քաղաքական վերահսկողության նոր հենակետ։

Ռուբինյանի ընտրությունը՝ որպես քաղաքական ուղերձ

Ռուբեն Ռուբինյանը վերջին տարիներին հանրության համար ասոցացվել է առաջին հերթին արտաքին քաղաքականության, հատկապես հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացի հետ։ Սակայն նրա տեղափոխումը Ազգային ժողովի նախագահի պաշտոն նշանակում է, որ վարչապետը նրան վստահում է արդեն ոչ թե միայն դիվանագիտական, այլև ներքաղաքական կարևորագույն դեր։

ԱԺ նախագահի պաշտոնը Հայաստանի քաղաքական համակարգում վաղուց դադարել է բացառապես արարողակարգային լինելուց։ Այն դարձել է իշխանության ներսում բալանսավորող, երբեմն նաև ճգնաժամային իրավիճակներում քաղաքական գործընթացները կառավարող կենտրոններից մեկը։ Ռուբինյանի նշանակմամբ Փաշինյանը խորհրդարանի ղեկավարումը հանձնում է այն քաղաքական գործչին, ով համարվում է իր ամենահավատարիմ թիմակիցներից։

Խորհրդարանի նոր դերը

8-րդ գումարման փորձը ցույց տվեց, որ խորհրդարանական մեծամասնության առկայության պայմաններում Ազգային ժողովը հաճախ գործում էր կառավարության նախաձեռնությունները արագ հաստատող մեխանիզմի տրամաբանությամբ։ Նոր գումարման հիմնական հարցն այն է, թե արդյոք այդ մոդելը կպահպանվի, թե իշխանությունը կփորձի խորհրդարանին տալ ավելի ակտիվ քաղաքական դեր։

Առայժմ բոլոր ազդակները ցույց են տալիս երկրորդի սահմանափակ տարբերակը․ խորհրդարանը կարող է դառնալ ոչ թե ինքնուրույն հակակշիռ, այլ իշխանության ներսում քաղաքական համակարգման ավելի արդյունավետ հարթակ։ Ռուբինյանի քաղաքական փորձը, բանակցային հմտությունները և թիմային կարգապահությունը հենց այդ նպատակին են առավել համապատասխանում։

Վերջին կադրային զարգացումները ցույց են տալիս, որ իշխանության ներսում ընթանում է վերադասավորման գործընթաց։ Արայիկ Հարությունյանի հեռանալուց հետո վարչապետի աշխատակազմի ղեկավարի պաշտոնում Լիլիթ Մակունցի նշանակումը բազմաթիվ հարցեր է առաջացրել պետական համակարգում։ Իշխանական շրջանակներում արդեն խոսվում է հնարավոր լայնածավալ կադրային փոփոխությունների մասին, որոնք կարող են վերաբերել ոչ միայն աշխատակազմին, այլև վարչապետի ենթակայության տակ գտնվող կառույցներին, կոմիտեներին և վարչություններին։

ՔՊ-ի ներսում սերնդափոխությո՞ւն

Նոր խորհրդարանի կազմը ցույց է տալիս նաև մեկ այլ միտում՝ իշխող թիմում աստիճանաբար մեծանում է երիտասարդ և միջին սերնդի քաղաքական գործիչների դերակատարությունը։ Ռուբինյանը հենց այդ սերնդի ամենատեսանելի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ընտրությունը կարելի է դիտարկել որպես ազդակ, որ Փաշինյանը փորձում է իշխանության երկարաժամկետ կայունությունն ապահովել ոչ միայն անձնական հեղինակության, այլև նոր քաղաքական դեմքերի միջոցով։

Սակայն սա լիարժեք սերնդափոխություն անվանել դեռ վաղ է։ Քաղաքական և կազմակերպչական առանցքային լծակները շարունակում են մնալ վարչապետին անմիջականորեն ենթակա նեղ շրջանակի վերահսկողության տակ։ Այդ պատճառով Ռուբինյանի առաջիկա գործունեությունը կարևոր փորձություն կլինի՝ հասկանալու համար, թե որքան ինքնուրույն կարող է գործել նա նոր պաշտոնում։

Ռուբինյանի ղեկավարած խորհրդարանը նաև նոր մարտահրավեր է ընդդիմության համար։ Եթե նախկինում ընդդիմադիր խմբակցությունները հաճախ շեշտը դնում էին քաղաքական սուր բախումների վրա, ապա նոր իրավիճակում նրանք ստիպված կլինեն գործել ավելի կազմակերպված խորհրդարանական միջավայրում, որտեղ նիստերի ընթացակարգային կառավարումը, հանձնաժողովների աշխատանքը և օրակարգերի ձևավորումը կարող են դառնալ իշխանության ազդեցության լրացուցիչ գործիքներ։

Հենց այստեղ է ԱԺ նախագահի դերակատարությունը վճռորոշ դառնում․ նա կարող է ոչ միայն վարել նիստերը, այլև ազդել քաղաքական քննարկումների տեմպի, ձևաչափի և հանրային ընկալման վրա։

Այս բոլոր գործընթացները միասին ցույց են տալիս, որ Նիկոլ Փաշինյանը փորձում է անցնել իշխանության կառավարման հաջորդ փուլին։ Հետպատերազմյան տարիներին նրա համակարգը հիմնված էր առավելապես ճգնաժամային կենտրոնացված կառավարման վրա։ Այժմ, երբ ձևավորվում է նոր խորհրդարան, իշխանությունը փորձում է ստեղծել ավելի ինստիտուցիոնալ, բայց միաժամանակ խիստ վերահսկելի կառավարման մոդել։

Այդ մոդելում Ռուբինյանի խորհրդարանը պետք է դառնա ոչ թե անկախ քաղաքական բևեռ, այլ Փաշինյանի իշխանության նոր ճարտարապետության կարևոր բաղադրիչը՝ ապահովելով քաղաքական կայունություն, թիմային համախմբում և հանրային գործընթացների վերահսկելի կառավարում»։

Կառավարության գրեթե անփոփոխ կազմը քաղաքական ախտորոշում է. գործող իշխանությունը մտել է սպառման փուլ։ Այս մասին գրել է քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցը։

«Սպառված իշխանության ախտանիշը

Բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախարար է նշանակվել Դավիթ Թադևոսյանը՝ փոխարինելով Մխիթար Հայրապետյանին։ Սա նոր կառավարության միակ կադրային փոփոխությունն է։ Մյուս նախարարները պահպանել են իրենց պաշտոնները։

Սովորաբար խորհրդարանական ընտրություններից հետո կառավարությունը նոր մանդատի հետ ներկայանում է նոր ծրագրերով, առաջնահերթություններով և կադրային լուծումներով։

Այս անգամ, սակայն, տեղի ունեցավ հակառակը. Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը գրեթե անփոփոխ պահպանեց իր կազմը։

Նման մոտեցումը վկայում է, որ իշխանությունը սպառել է նոր գաղափարներ և նախաձեռնություններ ձևավորելու ներուժը։ Հակառակ դեպքում պաշտոններից կհեռանային գոնե այն նախարարները, որոնց գործունեությունը երկար ժամանակ հանրային դժգոհության թիրախում է։ Գրեթե անփոփոխ կազմը ոչ թե կայունության, այլ կառավարման լճացման ցուցիչ է։ Այն ցույց է տալիս, որ իշխանությունն այլևս չի կարողանում վերականգնել հասարակության վստահությունը և նախընտրում է պահպանել սպառված մոդելը։

Պահպանողական կադրային քաղաքականությունը հաճախ ներկայացվում է որպես «կայունություն»։ Սակայն երբ նույն թիմը տարիներ շարունակ մնում է անփոփոխ, իսկ քննադատվող նախարարները շարունակում են մնալ իրենց տեղերում, դա ինստիտուցիոնալ հոգնածություն է։ Թիմը սկսում է գործել ոչ թե նոր մարտահրավերների լուծման, այլ սեփական գոյության պահպանման տրամաբանությամբ։ Փոփոխություններն արվում են ոչ թե համակարգային վերանայման, այլ ներքին հավասարակշռության կամ տեղային խնդիրների լուծման համար։

Քաղաքական պատմությունը ցույց է տալիս, որ երկարատև իշխանությունները հենց այս փուլում են կորցնում նախաձեռնությունը։ Նրանք դադարում են առաջարկել նոր պատմություն և սկսում են պաշտպանել հինը։

Երբ մանդատը չի օգտագործվում թիմը թարմացնելու և նոր օրակարգ ձևավորելու համար, նշանակում է, որ նոր օրակարգ այլևս չկա։ Մնում է միայն իներցիան։ Անփոփոխ կազմը հանրությանը փոխանցում է պարզ ուղերձը. «Մենք չենք տեսնում խնդիրներ, որոնք պահանջում են նոր մարդիկ և մոտեցումներ»։

Սա հոգնածության ախտանիշ է։

Նման լճացումը սովորաբար նախորդում է խորքային ճգնաժամին։ Երբ իշխանությունն այլևս չի առաջարկում նոր գաղափարներ, չի թարմացնում թիմը և չի արձագանքում հանրային սպասումներին, այն կորցնում է նախաձեռնությունն ու վերածվում է իներցիայով շարժվող համակարգի։ Կառավարության գրեթե անփոփոխ կազմը քաղաքական ախտորոշում է. գործող իշխանությունը մտել է սպառման փուլ, իսկ կադրային լճացումը դրա ամենախոսուն դրսևորումն է։

Երբ իշխանությունը դադարում է պատմություն կերտել, հենց ինքն է դառնում պատմություն»,- գրել է Սուրենյանցը։

Հայաստանյան ներքին իրավական ստատուս-քվոյի փոփոխությունը արագորեն կբերի երկրի ներսում մթնոլորտի առողջացման, լարվածության զգալի թուլացման։ Այս մասին գրել է «Այլընտրանքային նախագծեր» խմբի անդամ Վահե Հովհաննիսյանը։

«Քաղաքական կյանքին փոխարինում է հանրային կյանքը

Ես այն գծի վստահ կողմնակիցն եմ, որ Հայաստանում այսօր չկա քաղաքական կյանք, քաղաքական պրոցես։ Ակնհայտ պատճառներով. չկա դրա պահանջարկը, չկա քաղաքական միտք՝ ո´չ դոմինանտ, ո´չ այլընտրանքային, և չկան դրա պայմանները։ Դրա փոխարեն, այնուամենայնիվ, կա ինչ-որ այլ բան, ասենք՝ հանրային կյանք։ Հանրային կյանք եղել է նույնիսկ համակենտրոնացման ճամբարներում։

Հանրային կյանքն ունի իր այլ՝ գրված և չգրված օրենքները, սխալների ու առողջացման իր հնարավորությունները։

Այս իմաստով անազատության մեջ գտնվողներն իրենց խոսքով և դերակատարությամբ հանրային կյանքի կարևորագույն մասն են։

Ես այսօր կբերեմ մեկ հոգու օրինակ՝ Գ. Ծառուկյանի, որը նույնիսկ թվային մոնիտորինգով հանրային կյանքում ամենաբարձր ցուցանիշն ունի։ Ակնհայտ է, որ նրա հանրային խոսքը (շեշտում եմ՝ ոչ քաղաքական) ընդգծված արժեքավոր է, և այդպես լինելու է երկար ժամանակ, որովհետև հանրության մեջ ինքը կա՝ իր արածով, կենսագրությամբ, իր տեսակով։ Պարզ ասած՝ ինքը Հայաստանի Հանրապետության անբաժանելի մասն է։

Չես կարող ասել «Ծառուկյան չի եղել»։ Իսկ եթե չես կարող այդպես ասել, ապա պետք է ասես նաև՝ ինչպիսին է լինելու շարունակությունը։ Այս պատասխանը շատ կարևոր է. Ծառուկյանը հանրային կյանքում ունենալու է դերակատարում՝ իր խոսքով, հանրային ուղերձների իր վաստակած իրավունքով, իր պահվածքով, իր ծրագրերով, Քրիստոսի արձանի կառուցմամբ և այլն։

Գանք նրա սեփականության հետ այս պահին կատարվողին։ Սա հանրային լուրջ խնդիր է, որքան էլ փորձ արվի այլ կերպ մատուցել։ 21-րդ դարում հնարավոր չէ սեփականություն խլել, և դա չի լինելու։ Հարկային հնարավոր հարցերը, միկրոմենեջմենթի հնարավոր հարցերը, գործարքային ինչ-որ խնդիրներ, խարդախության զոհ դառնալը. այս ամենն աշխատանքային հարաբերություններ են, որոնք չեն լուծվում բանտով։ Դրանք լուծվում են լրիվ այլ մակարդակում և լրիվ այլ պայմաններում։ Բայց բուն սեփականության իրավունքը հանրային խնդիր է. Ծառուկյանի սեփականության իրավունքն անձեռնմխելի է, և սա պետք է վերահաստատվի։ Եվ այդպես էլ լինելու է։

Երբ ԱԺ նոր ընտրվող նախագահն ասում է. «դնենք բարեկրթության նոր խաղի կանոն», բայց չի արվում բանավոր առաջարկի գործնական շարունակությունը, դրան հետևում է բնական, հասկանալի հակընդդեմ ռեակցիա։ Միևնույն ժամանակ, ինստիտուցիոնալ առումով ո՞րն է այլընտրանքը։ Պարզապես այս հարցն ունի ավելի մեծ խորություն։ Ազգային ժողովը հանրային կյանքի մի փոքր մասն է, հանրային էկոհամակարգի մի փոքր մասը։ Եվ եթե որոշում ենք, որ իսկապես գնում ենք երկրի ներսում դեէսկալացիայի, ներառյալ՝ բարեկրթության (իսկ դա կենսական անհրաժեշտություն է), ապա դրա առաջին քայլը հանրային ՄԵԾ էկոհամակարգում նկատելի փոփոխություններն են, առաջին հերթին՝ բանտերի դռները բացելը, քաղաքական և հանրային միտքը բանտարկությունից ազատելը։ Այսօր Երևանի ու Բաքվի բանտերում ազգային մտքի ու հարստության մեծ պոտենցիալ է բանտարկված։ Հայաստանյան ներքին իրավական ստատուս-քվոյի փոփոխությունը արագորեն կբերի երկրի ներսում մթնոլորտի առողջացման, լարվածության զգալի թուլացման։ Սա բոլորիս շահերի մեջ է, քանի որ ակնհայտ է, որ մեր երկիրն ու տարածաշրջանը մտնում են վտանգավոր զարգացումների նոր փուլ»,- գրել է Հովհաննիսյանը։

ՀՀԿ խորհրդի անդամ, ՀՀ պաշտպանության նախկին փոխնախարար Արտակ Զաքարյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. 

Նշենք, որ Tomahawk-ը ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի հիմնական հեռահար հարվածային սպառազինությունն է։ Այդ հրթիռներն արձակվում են կործանիչներից, հածանավերից, սուզանավերից և արդեն երկար տարիներ հնարավորություն են տալիս խոցել լավ պաշտպանված թիրախներ՝ առանց օդաչուների կյանքը վտանգելու։

Երևանում օգոստոսի 4-ին կայացել է Անիի պատմական կամրջի վերականգնման հարցերով Հայաստան-Թուրքիա համատեղ աշխատանքային խմբի երկրորդ հանդիպումը։

Հանդիպման ընթացքում կողմերն ընդգծել են Անիի պատմական կամրջի համատեղ վերականգնման մասին 2026թ. մայիսի 4-ին Երևանում ստորագրված արձանագրության կարևորությունը։

Կողմերը պայմանավորվել են շարունակել  ստորագրված արձանագրության շուտափույթ իրականացմանն ուղղված ջանքերը:

Հայաստանը և Թուրքիան Երևանում Եվրոպական քաղաքական համայնքի 8-րդ գագաթնաժողովի շրջանակում մայիսի 4-ին ստորագրել էին Անիի կամրջի վերականգնման վերաբերյալ փոխըմբռնման հուշագիր։ Հուշագրի ստորագրման արարողությունը տեղի է ունեցել Անիի կամրջի վերականգնման հարցով աշխատանքային խմբի առաջին հանդիպման շրջանակներում։

Պարոն Քոչարյան, Ծառուկյանի բիզնեսների շուրջ տեսնում ենք՝ ինչ է կատարվում:

Քանի որ Նիկոլ Փաշինյանի քարոզարշավի ժամանակ հնչում էր նաև Ձեր հոր անունը, ի՞նչ եք կարծում ձեր բիզնեսները, ձեր ունեցվածքը նույն ճակատագրին կարժանանա՞, թե՞ ոչ, և ի՞նչ եք անելու այդ դեպքում։ Այս մասին լրագրողը հարց է ուղղել «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Լևոն Քոչարյանին:

«Այն լկտիությունը, իսկապես այս բառը թույլ կտամ ինձ օգտագործել, որ տեղի է ունենում Գագիկ Ծառուկյանի հետ կապված, շատ լավ հասկանում ենք՝ բոլորի հետ կարող է լինել, առավել ևս՝ մեր հետ, բայց այս պայքարն ունեցվածքի մասին չէ, այս պայքարն ինչ-որ բան ավելին ունենալու մասին չէ: Ավելի խորը գաղափարական պայքար է գնում ու այո՛, գիտակցում ենք, որ այս ամեն ինչը կարող է լինել, ի վերջո շատ ենք տեսել ապօրինություններ»,-նշել է նա:

Լևոն Քոչարյանն ասել է, որ 2018 թվականից հետո կյանքն ուրիշ ռեժիմի մեջ է, շատ բաների մասին չեն բարձրաձայնում, չեն խոսում, բայց հսկայական ճնշում կա: Ըստ նրա՝ այսօր ընդդիմադիր լինելը, առավել ևս՝ ընդդիմադիր պատգամավոր լինելն արտոնություն և հաճույք չէ:

Հարցին՝ հետընտրական գործընթացում նկատե՞լ եք Ձեզ պատկանող բիզնեսներում գործողություններ իրավապահների, գուցե հարկային կամ մաքսային տարբեր մարմինների կողմից, որ ավելի ուժեղացված են կամ տարբերվում են նախորդ շրջանից, նա պատասխանել է.

«Ընտրություններից ընդամենը մեկ շաբաթ հետո, բոլոր կամ գրեթե բոլոր այն ընկերությունները, որոնցում մեր ընտանիքի որևէ անդամ ունի մասնակցություն, հարկայինը զինված, չգիտեմ՝ որ ստորաբաժանումն է, այն զենքերով, մտել են ամեն տեղ:

Ամեն տեղ, նույնիսկ կնոջս՝ Սիրուշոյի խանութները, չորս խանութ կա Երևանում, իր գրասենյակը, վարպետների մոտ»,-մանրամասնել է նա:

Հարցին՝ խախտումներ հայտնաբերվե՞լ են, Լևոն Քոչարյանն ասել է, որ ոչ, չէր կարող հայտնաբերվել, քանի ոչ չկա: