Սեղմեք ԱՅՍՏԵՂ, լրացրեք օնլայն հայտը և մոռացեք հոսանքի վարձի մասին
Հայաստանում «լքված շենքերի»ճակատագիրն արդեն հնարավոր կլինի հստակեցնել՝ լուծելով նաև հնարավոր վտանգների կանխման, բնակչության անվտանգության, բնականոն կենսագործունեության և տարածքների արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Այս մասին հայտնում են ՀՀ քաղաքաշինության կոմիտեից։
ՀՀ կառավարության 2026 թվականի հուլիսի 2-ի N 982-Ն որոշմամբ հաստատվել է տեխնիկական վիճակից ելնելով՝ բնակելի, հասարակական և արտադրական նշանակության շենքերը և շինությունները շահագործման համար ոչ պիտանի ճանաչելու կարգը, որը մշակվել է Քաղաքաշինության կոմիտեի նախաձեռնությամբ։ Այն վերաբերում է ինչպես չշահագործվող և անավարտ, այնպես էլ անմխիթար վիճակում գտնվող շենքերին ու շինություններին։
Շենքը շահագործման համար ոչ պիտանի ճանաչելու հիմքեր կարող են լինել ֆիզիկական մաշվածության բարձր աստիճանը, արտակարգ իրավիճակի, երկարատև կամ ոչ պատշաճ շահագործման, երկարատև չշահագործման հետևանքով անմխիթար վիճակը, ինչպես նաև եթե շենքի վերականգնման, ուժեղացման կամ վերակառուցման համար անհրաժեշտ միջոցները գերազանցում են հաստատված մեթոդաբանությամբ նախատեսված սահմանաչափը։
Շենքի կամ շինության՝ շահագործման համար ոչ պիտանի լինելու հանգամանքը հաստատվում է լիցենզավորված կազմակերպության տված տեխնիկական վիճակի հետազննման եզրակացությամբ։
Մինչև 100 քառակուսի մետր ընդհանուր մակերես ունեցող պետական կամ համայնքային շենքերի դեպքում ոչ պիտանի ճանաչելու որոշումն ընդունում է համապատասխանաբար Պետական գույքի կառավարման կոմիտեն կամ համայնքի ղեկավարը, իսկ Երևան քաղաքում՝ Երևանի քաղաքապետը։
Նշված մակերեսը գերազանցող շենքերի դեպքում որոշումն ընդունում է Կառավարությունը՝ ՀՀ տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարի առաջարկությամբ։
Սահմանվել են նաև ներկայացվող փաստաթղթերի կազմը, դրանց ուսումնասիրման ժամկետները և իրավասու մարմինների լիազորությունները։
Կարգի դրույթները չեն կիրառվում այն շենքերի նկատմամբ, որոնց քանդումը նախատեսված է Կառավարության հավանությանն արժանացած համապատասխան ծրագրով։
Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարությունն առաջարկում է լրացում կատարել կառավարության 2006 թվականի հունվարի 19-ի թիվ 765-Ն որոշման մեջ։ Իրավական ակտի նպատակը Հյուսիս-Հարավ ավտոտրանսպորտային միջանցքի առանցքը հանդիսացող՝ Մ-1 Երևան-Գյումրի-ՀՀ սահման (Բավրա) և Մ-2 Երևան-Երասխ-Նորավան-ՏաթևԿապան-Մեղրի-ՀՀ սահման միջպետական նշանակության ավտոմոբիլային ճանապարհների ամբողջ երկայնքով տրանսպորտային միջանցքի բուն նշանակությանը չվերաբերող տարատեսակ գովազդային վահանակների տեղադրման արգելքի սահմանումն է։
Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր օգտագործման պետական ավտոմոբիլային ճանապարհների օտարման շերտերում և պաշտպանական գոտիներում գովազդային վահանակները տեղադրվում են կառավարության 2006 թվականի հունվարի 19-ի «Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր օգտագործման պետական ավտոմոբիլային ճանապարհներին գովազդի (գովազդային վահանակի) տեղադրման, ինչպես նաև ապօրինի տեղադրված գովազդային վահանակի ապամոնտաժման կարգը սահմանելու մասին» թիվ 765-Ն որոշման 1-ին կետով հաստատված կարգով։ Դրանում առկա իրավական կարգավորումները հնարավորություն են ընձեռում գովազդային վահանակներ տեղադրել Հայաստանի բոլոր ընդհանուր օգտագործման պետական ավտոմոբիլային ճանապարհների օտարման շերտերում և պաշտպանական գոտիներում։ Նշված ավտոմոբիլային ճանապարհներին օրինական կամ ապօրինի տեղադրված են բազմազան տեսքի գովազդային վահանակներ և գովազդի այլ կառուցվածքային տարրեր, որոնց առկայությունը խաթարում է ճանապարհների արտաքին տեսքը, ապօրինի կամ անխնամ տեսքի վահանակների ապամոնտաժումը տևական գործընթաց է։
2009 թվականի օգոստոսի 6-ի թիվ 968-Ա որոշմամբ Հյուսիս-Հարավ ճանապարհային միջանցքի շինարարության իրականացման նպատակով կասեցված է Մ-1 Երևան-Գյումրի-ՀՀ սահման (Բավրա) և Մ-2 ԵրևանԵրասխ-Նորավան-Տաթև-Կապան-Մեղրի-ՀՀ սահման միջպետական նշանակության ավտոմոբիլային ճանապարհների օտարման շերտի և պաշտպանական գոտու սահմաններում համայնքային կամ պետական սեփականություն հանդիսացող հողամասերի վրա քաղաքաշինական գործունեություն իրականացնելու համար կառուցապատման թույլտվությունների և այլ փաստաթղթերի տրամադրման գործընթացը։ Առաջարկվում է կարգի ընդհանուր օգտագործման պետական ավտոմոբիլային ճանապարհներին գովազդային վահանակի տեղադրումն արգելող իրավական կարգավորումներում կատարել փոփոխություն և դրա տեղադրումը մերժելու իրավական հիմք սահմանել այն դեպքերը, եթե այն տեղադրվելու է Մ-1 Երևան-Գյումրի-ՀՀ սահման (Բավրա) և Մ-2 Երևան-Երասխ-Նորավան-Տաթև-Կապան-Մեղրի-ՀՀ սահման միջպետական նշանակության ավտոմոբիլային ճանապարհների օտարման շերտի և պաշտպանական գոտու սահմաններում, ընդ որում՝ այս կարգավորումը տարածվելու է նաև նշված ավտոմոբիլային ճանապարհների բնակավայրերի սահմանների և Երևանի միջով անցնող տարանցիկ հատվածներում գովազդային վահանակների տեղադրման համար ներկայացված դիմումների վրա։
Կարգավորման առարկան Հյուսիս-Հարավ ավտոտրանսպորտային մայրուղու առանցքը հանդիսացող՝ Մ-1 Երևան-Գյումրի-ՀՀ սահման (Բավրա) և Մ-2 Երևան-Երասխ-Նորավան-Տաթև-Կապան-Մեղրի-ՀՀ սահման միջպետական նշանակության ավտոմոբիլային ճանապարհներն են, որոնց ամբողջ երկայնքով տրանսպորտային միջանցքի բուն նշանակության հետ չառնչվող և միջանցքի արտաքին կահավորմանը տրամաբանությանը չվերաբերող տարատեսակ գովազդային վահանակների տեղադրման արգելքի սահմանումն է՝ արագընթաց ավտոմոբիլային մայրուղում ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման և պատշաճ արտաքին տեսքի ապահովման նկատառումներով։
«Շատ հանգիստ, համբերատար, խելոք, զուսպ երեխա էր։ Փոքր տարիքում զբաղվել է կարատեով, մեդալներ ունի»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Համլետի մայրիկը՝ տիկին Ծովինարը։
Համլետը ծնունդով Երևանից է, որտեղ էլ անցել են նրա մանկությունն ու պատանեկությունը։ Սովորել է Նար-Դոսի անվան թիվ 14 դպրոցում, որտեղ այսօր Համլետի մասին հիշեցնում է նրա զոհվելուց հետո տեղադրված հուշաքարը։ Դպրոցական տարիների մասին խոսելիս մայրիկն անկեղծանում է՝ որդին սովորելու հետ սեր չուներ։ «Այդ առումով Համլետն ու եղբայրը հակառակ բևեռներ են։ Համլետս լավ էր տիրապետում ռուսաց լեզվին, վարժ խոսում էր։ Անգլերենի հանդեպ ևս անտարբեր չէր, բայց օտար լեզուներից առաջին տեղում ռուսերենն էր։ Իր համար առաջնային տեղում էին նախ՝ սպորտը, այնուհետև՝ խոհարարությունը»։
Իններորդ դասարանն ավարտելուց հետո Համլետն ուսումը շարունակել է արհեստագործական քոլեջում՝ խոհարարության բաժնում։ Քոլեջի բակում ևս խաչքար է տեղադրվել՝ ի հիշատակ պատերազմում անմահացած իրենց ուսանողի։ «Այնպես ստացվեց, որ նա վեց ամիս ուշ զորակոչվեց ծառայության։ Մինչ բանակ զորակոչվելը հասցրեց նաև մի շարք տեղերում աշխատել։ Շատ «համեղ ձեռք» ուներ, ամեն ինչ պատրաստում էր, խոհանոցի հետ սեր ուներ։ Երբ ես աշխատում էի և տանը չէի լինում, նա արդեն պատանեկության տարիքից տարբեր ուտեստներ էր պատրաստում, համային փորձարկումներ անում։ Այն Նոր տարուն, երբ պետք է զորակոչվեր ծառայության, բոլորիս հրահանգեց՝ դուք սեղանին մոտ չգաք, ես ամեն ինչ կպատրաստեմ։ Իր կնքամայրը փորձեց աղցանը, շատ հավանեց, Համլետս էլ ասաց՝ բաղադրատոմսը միայն քեզ կասեմ։ Իր բոլոր տետրերը պահել եմ, բայց մինչ օրս չեմ կարողանում բացել, կարդալ։ Ես այն հույսով, մտքերով կարծես լինեմ, որ նա դեռ ծառայում է և գալու է։ Ինձ մոտ այդ տպավորությունն է, որովհետև ես իրեն չեմ տեսել»։
2019 թվականի հունվարի 9-ին Համլետը զորակոչվել է ժամկետային ծառայության։ «Սիրով մեկնեց ծառայության, նույն սիրով էլ ծառայում էր։ Նա իր դիմումի համաձայն ծառայում էր Ջրականում։ Պետք է Գյումրիում ծառայեր, խոհարար լիներ, բայց հրաժարվել էր, մեզ էլ ոչինչ չէր ասում, վերջին պահին ենք իմացել։ Նա ընդամենը մեկ անգամ է արձակուրդ եկել, բայց ուշքն ու միտքն ընկերներն ու զորամասն էր։ Անգամ իրեն ասում էի՝ Ջրականում ո՛չ ծառ կա, ո՛չ տերև, ի՞նչն ես այնտեղ հավանում։ Բայց նա սիրում էր Ջրականը։ Անգամ իրեն երկու ամսով ուղարկեցին Մարտունի նորակոչիկների մոտ։ Չէր հարմարվում Մարտունիում։ Իր եղբայրն էլ գնաց իր մոտ, բայց միայն չորս օր են միասին մնացել»։
Սեպտեմբերի 27-ին սկսվեց պատերազմը։ «Նա պատերազմն սկսվելուց մի քանի օր հետո ինձ զանգահարեց, երևի մի հինգ րոպե է խոսել ինձ հետ։ Ես սկսեցի լաց լինել, չկարողացա իր հետ խոսել։ Իմ եղբայրը գնացել էր իր հետևից, բայց նա քեռուն չէր զանգել, որ չկարողանար իրեն գտնել։ Տղաս պատերազմի ընթացքում խոսել է ընտանիքի անդամների, ընկերների հետ, բայց քանի որ ես հուզվում էի, ինձ հետ չէր կարողանում խոսել»։
Համլետին ու ընկերներին Ջրականից տեղափոխում են Հադրութ։ «Նա եղել է Հադրութի գերեզմանատան տարածքում։ Հենց այնտեղ էլ հոկտեմբերի 10-ի լույս 11-ի գիշերը զոհվել է։ Համլետը, ևս երեք սերժանտ և երկու նորակոչիկ ինքնակամ են գնացել այդ հատված՝ իրենց զինակից ընկերներին օգնության։ Արդեն բոլոր պատմությունները մենք իրենից հետո ենք իմացել։ Մեր տուն շատ են եկել նաև կամավորական տղաներից, նրանք են ինչ-որ մանրամասներ պատմել։ Ասում են՝ այդ ժամանակ թշնամին արդեն Հադրութում է եղել, տղաները գնացել են իրենց ընկերներին օգնության։ Ցանկացել են շեղել թշնամու ուշադրությունը, որ մյուսները կարողանան այդ հատվածից դուրս գալ, բայց…
Հոկտեմբերի 6-ին զանգահարել է իր կնքահորը, խնդրել, որ իր փոխարեն հրաժեշտ տա ինձ։ Ասել է. «Ես հետ չեմ գալու, մամայիս կպաչեք, կասեք, որ իրեն շատ եմ սիրում»»։
Համլետը ուշ է տուն «վերադարձել»։ «Նրան Հադրութից դուրս են բերել դեկտեմբերի 5-ին, քանի որ այդ հատվածը գրավված է եղել։ ԴՆԹ հետազոտության արդյունքները հաստատվել են մայիսի 28-ին։ Դեկտեմբերի 5-ից Հերացիում է եղել, նրա բոլոր փաստաթղթերը, անգամ դրամապանակն իր մոտ են եղել, ուղղակի ԴՆԹ-ն բավականին ուշ հաստատվեց»։
Տիկին Ծովինարի կրտսեր որդին՝ Հայկը, ավարտել է Ժուկովի անվան ռազմաօդային ինժեներական ակադեմիան՝ հակաօդային պաշտպանության գծով։ «Նա մեկ տարի աշխատեց, բայց հետո տեղափոխվեց այլ աշխատանքի, որովհետև երբ համազգեստով տանից դուրս էր գալիս, մնում էր հերթապահության, տագնապով մեկնում էր զորամաս, շատ ծանր ապրումներ էի ունենում»։
Ապրելու ուժի մասին։ «Համլետս պայքարել է, չի նահանջել։ Նա գիտակցաբար անձնազոհության է գնացել, որ մենք ապրենք ու հիմա պետք է իրեն ապրեցնենք։ Տղաները միշտ մեր կողքին են, նրանք ողջերից էլ ողջ են, նրանց անունը հավերժ է։ Մեզ հայրենիք են պահ տվել, որ ապրենք ու հզորացնենք այն։
Ինձ նաև Հայկս է շատ ուժ տալիս, նա մշտապես ինձ դուրս է բերել ծանր հոգեվիճակներից, իմ կողքին է եղել։ Նա էլ շատ ծանր տարավ եղբոր կորուստը։ Մեր ընտանիքում շուտով զույգ տղաներ են ծնվելու՝ Համլետիս ու Հայկիս եղբայրները։ Տղաս այնքան է ոգևորվել, որ եղբայրներ է ունենալու»։
Հ. Գ. – Կրտսեր սերժանտ Համլետ Ունուսյանը հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով։ Հուղարկավորված է Եռաբլուրում։
argumenti.ru–ն գրում է, որ հայ ֆերմերները փակել են Իրան տանող մայրուղին։ Բողոքի պատճառը և՛ պրոզայիկ է, և՛ ողբերգական. նրանք պարզապես չգիտեն՝ ինչ անել լոլիկի բերքի հետ։ Տեղական վերամշակման գործարանները կտրականապես հրաժարվում են գնել հումքը՝ անկեղծորեն խոստովանելով, որ չեն կարողանա արտահանել պատրաստի արտադրանքը, ոչ ոք այն չի վերցնի։
Այս իրավիճակն ուղղակի և տրամաբանական հետևանք է այն աշխարհաքաղաքական արկածների, որոնց մեջ հայտնվել է Հայաստանը։ Հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ Նիկոլ Փաշինյանը բարձր ամբիոններից խոստացել էր անձամբ գնել ֆերմերների ամբողջ բերքը, որը չի կարող ուղարկվել Ռուսաստան, իսկ Բրյուսելից հնչել էին քաղցր, հանգստացնող ելույթներ, թե եվրոպական շուկաները ընդգրկուն են և հյուրընկալորեն բաց հայ ֆերմերների համար։
Ընտրություններն ավարտվեցին, ժողովուրդը քվեարկեց «ինչպես և սպասվում էր»՝ պաշտոնապես ընդգծելով եվրոպական վեկտորը և ցուցադրական շրջադարձը ավանդական, տասնամյակներով փորձարկված շուկաներից։ Եվ ահա՝ արդյունքը. եվրոպական սուպերմարկետների դարակների փոխարեն մենք ունենք փակված ճանապարհներ, փտած բանջարեղենի լեռներ և մարդկանց հուսահատություն, որոնք մենակ են մնացել իրենց խնդիրների հետ։
«Կարևորը՝ ո՛չ Ռուսաստան». կարծես թե այս դառը և սարկաստիկ կարգախոսն էր նրանց առաջնորդող սկզբունքը, ովքեր երկիրը մղեցին արևմտյան հովանավորների գիրկը՝ խոստանալով ոսկու լեռներ տնտեսական կապերի խզման դիմաց։ Սակայն շուկայական տնտեսությունը, հակառակ նախընտրական հռետորաբանության, զզվում է գաղափարախոսական պատրանքներից։ Այն գործում է առաջարկի, պահանջարկի և լոգիստիկայի խիստ օրենքներով, որոնք չեն կարող վերացվել հրամանագրով կամ մեծ հռչակագրով։
Այս պատմությունը դասագրքային օրինակ է այն բանի, թե ինչպես կարող են մեծ աշխարհաքաղաքական խաղերը հակառակ ազդեցություն ունենալ հասարակ մարդու վրա։ Հեշտ է հիշել հին ասացվածքը. «Այսպիսով, որդի՛ս, քո լեհերը օգնեցի՞ն քեզ»։ Պատասխանը, ցավոք, կանխատեսելի և դաժան է. նրանք չեն օգնել։ Բրյուսելի խոստումները դատարկ էին, և ռուսական հուսալի շուկայի կորուստը երևում է ոչ թե քաղաքական գործիչների զեկույցներում ներկայացվող վերացական մակրոտնտեսական ցուցանիշների, այլ իրական, ավերված ֆերմաների և փակված մայրուղիների միջոցով։
Բարեկեցությունը չի կարող կառուցվել իրականությունը ժխտելու և «եվրոպական ընտրության» մասին հեքիաթներին հավատալու վրա։ Եվ մինչ գյուղացիները փորձում են փակել դեպի Իրան տանող ճանապարհը, նրանք պետք է իրենց մեկ պարզ հարց տան. չնայած Եվրոպան առատաձեռն է իր խոստումներով, բայց ո՞վ է երբևէ խոստացել, որ դա հեշտ կլինի…
Դանիա՝ Իստեդյան ճակատամարտի օր, Իսպանիա՝ Գալիսիի օր, Թունիս՝ Հանրապետության օր, Պուերտո- Ռիկո՝ Սահմանադրության օր, Հայաստան՝ Արմավիր քաղաքի օր:
ՀԱՅ-ՀԱՅԱՍՏԱՆ
373– վախճանվել է Ամենայն հայոց կաթողիկոս Ներսես Ա Մեծ-ը՝ Հայ առաքելական եկեղեցու տոնելի սրբերից մեկը:
1897– Հայ հեղափոխական դաշնակցության կողմից կազմակերպվել է Խանասորի արշավանքը: Հայ ազատամարտիկները հարձակվել են քրդական մազրիկ ցեղախմբի վրա և կոտորել նրանց մեծ մասին՝ խնայելով կանանց ու երեխաներին: Պատճառն այն էր, որ 1896-ին քուրդ մազրիկ ցեղախումբը, սուլթան Աբդուլ Համիդի հրամանով, Վանի հայոց ինքնապաշտպանության ժամանակ սպանել էր հայ մարտիկների: Այսպիսով, հասնելով հաղթանակի՝ հայ ֆիդայիները վերացրին մազրիկ ցե ղախմբի ազդեցությու նը Վան ի շրջանում։
1919-Հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ հայերը պարտություն են կրել Շախտախտում և Նորաշենում, ինչը Նախիջևանի հայկական կայազորին դրել է դժվար դրության մեջ, և գեներալ Շելկովնիկյանը ստիպված նահանջել է դեպի լեռնային Մարտիրոս գյուղ։
1922– «Նեմեսիս» գործողության շրջանակներում Թիֆլիսում Պետրոս Տեր-Պողոսյանը և Արտաշես Գևորգյանը սպանել են Թուրքիայի ռազմածովային ուժերի նախկին նախարար Ջեմալ փաշային, որին դաժանության համար «մսագործ» էին անվանում:
1972 –վախճանվել է հայազգի խորհրդային ծաղրածու, դերասան Լեոնիդ Ենգիբարյանը:
1990-ընդունվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի «Անօրինական զինված խմբավորումների դեմ պայքարի» հրամանը, որի հիման վրա իրականացված 160 օպերատիվ-զինվորական գործողություններից 156-ը իրականացվել է հայաբնակ գյուղերում և քաղաքներում:
1993-Հայաստանը դիվանագիտական հարաբերություններ է հաստատել Մադագասկարի հետ։
1996– վախճանվել է ազգությամբ հայ խորհրդային նշանավոր երգահան, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ, բազմաթիվ ֆիլմերի երաժշտության հեղինակ Միքայել Թարիվերդիևը:
1998-Հայաստանը դիվանագիտական հարաբերություններ է հաստատել ԱՄԷ-ի հետ։
2006- Գագիկ Ծառուկյանի գլխավորած «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը հայտարարել է, որ միայնակ է մասնակցելու 2007 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին:
2011-Ստամբուլի դատարանը Հրանտ Դինքի սպանության գործով 23 տարվա ազատազրկման է դատապարտել Օգյուն Սամաստին:
2013-Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը կասեցրել է հասարակական տրանսպորտի ուղեվարձի բարձրացման մասին որոշումը:
2023- Ստեփանակերտի Վերածննդի և Երևանի Ազատության հրապարակներում տեղի են ունեցել համաժամանակյա հանրահավաքներ՝ հանուն Արցախի ապաշրջափակման և հումանիտար աղետի վերացման, հանուն ինքնորոշման իրավունքի հարգման և դրանից ցանկացած նահանջի դատապարտման:
ԱՇԽԱՐՀ
1139 –Պորտուգալիայի գրաֆ Ալֆոնս 1-ինը իրեն հայտարարել է թագավոր, Պորտուգալիան դարձել է թագավորություն:
1261 –թագավոր Միխայիլ 8-րդ Պալեոլոգը առանց կռվի գրավել է Կոստանդնուպոլիսը և հունական իշխանություն հաստատել այնտեղ: Դադարել է գոյություն ունենալ 4-րդ խաչակրաց արշավանքից հետո ստեղծված Լատինական Կայսրությունը:
1567– հիմնադրվել է Վենեսուելայի մայրաքաղաք Կարակասը:
1587 –Ճապոնիայում արգելվել է քրիստոնեությունը, ճիզվիտներին առաջարկվել է 20 օրվա ընթացքում լքել երկիրը:
1593 –Հենրիխ Նավարացին ընդունել է կաթոլիկություն:
1814-անգլիացի գյուտարար Ջորջ Ստիվենսոնն իրականացրել է շոգեքարշի առաջին փորձարկումը:
1843 –վախճանվել է շոտլանդացի քիմիկոս, գյուտարար Չարլզ Մակինտոշը, որը հայտնաբերել է անջրանցիկ թիկնոցը (մակինտոշ):
1874 –ծնվել է օրգանական քիմիկոս, ակադեմիկոս Սերգեյ Լեբեդևը, որը առաջինն է մշակել էթիլ սպիրտից կաուչուկ ստանալու մեթոդը:
1909- Լուի Բլերիոն իր սեփական ձեռքերով ստեղծած ինքնաթիռով թռել է Լա-Մանշ նեղուցի վրայով:
1934-վախճանվել է ուկրաինացի անարխիստ Նեստոր Մախնոն:
1941-Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ թուրքական կառավարությունը հայտարարել է իր չեզոքության մասին, չնայած ամբողջ պատերազմի ընթացքում բազմակողմանի օգնություն է ցույց տվել ֆաշիստական Գերմանիային։
1941 –Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նացիստների կողմից Վիտեբսկում ստեղծվել է գետտո:
1943 –հեղաշրջման արդյունքում պաշտոնանկ է արվել և ձերբակալվել իտալական ֆաշիստների առաջնորդ Բենիտո Մուսսոլինին:
1944 –Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ սկսվել է հյուսիս-արևմտյան Ֆրանսիայի ազատագրման «Կոբրա» օպերացիան:
1978 –Օլդեմ քաղաքում (Անգլիա) ծնվել է արհեստական բեղմնավորմամբ ստեղծված առաջին մարդը:
1980– վախճանվել է ռուս նշանավոր երգիչ, երգահան և դերասան Վլադիմիր Վիսոցկին:
2000– Փարիզի մերձակայքում Air France ավիաընկերության «Կոնկորդ» ինքնաթիռի վթարի հետևանքով զոհվել են ինքնաթիռում գտնվող բոլոր 109 անձինք:
Իսկական գերմանական գարեջրի սիրահարները լավ ծանոթ են այդ բրենդին, որն եկող տարի նշելու է իր 120-ամյակը և հպարտանում է գերմանական գարեջրի բազմազան տեսակների շարքում առանձնանալու իր համբավով։ Խոսքը «Վայցենբոկ» գարեջրի մասին է:
Ժամանակակից «Վայցենբոկների» գույները տատանվում են մուգ սաթից մինչև հարուստ, մուգ կարմրավուն-շագանակագույն երանգների միջև՝ կայուն, բաց դեղնավուն-շագանակագույն փրփուրով։ Քանի որ այս գարեջուրը ավանդաբար չի ֆիլտրվում, այն միշտ մի փոքր պղտոր է և ունի փոքր քանակությամբ նստվածք։ Իսկական «Վայցենբոկը» ցորենի ածիկային հիմքով գարեջուր է, որը համատեղում է «դունկելվեյցենի» հաճելի նոտաները «բոկի» հարուստ համի հետ։
Վերին խմորման ենթարկված ցորենի այս «դոպելբոկի» պատմությունը սկսվել է 1907 թվականին, երբ Մյունխենի խոշոր գարեջրատանը Վայսե Բրաուհաուսը եփեց Ավենտինուսը, որը կոչվել է հայտնի գերմանացի հումանիստ պատմաբանի անունով։ Այս գարեջուրը հենց սկզբից արտադրվել է շամպայնի մեթոդով և թարմ խմորիչի նստվածքի ավելացմամբ։ Այն հիանալի պատասխան էր ստորին խմորման «դոպելբոկներին», որոնք այդ ժամանակ արագորեն ժողովրդականություն էին ձեռք բերում: Այսօր լավագույն գերմանական «Վայցենբոկներն» արտադրվում են G. Schneider & Sohn GmbH-ի կողմից: Չնայած նրանց ներկայիս Mein Kristall-ն ավելի հայտնի է, քան հին Unser Aventinus-ը, բայց վերջինս ևս դեռևս շատ երկրպագուներ ունի ոչ միայն իր հայրենիքում, այլ նաև արտասահմանում։
«Վայցենբոկը» թունդ, չֆիլտրացված ցորենի գարեջուր է: Սովորաբար, այն եփելու համար օգտագործվում է մոտ 60 % ցորենի ածիկ: Ի դեպ, գերմանական օրենսդրությունը պահանջում է, որ այդ ըմպելիքի համար առնվազն 50 % ցորենի ածիկ լինի: Մնացած 40 %-ը Մյունխենի, Վիեննայի կամ Պիլսների ածիկն է: Ածիկի հատիկի այս մասն էլ որոշում է պատրաստի գարեջրի գույնը: Ահա թե ինչու գույնը այդքան զգալիորեն տարբերվում է այլ հայտնի գործարանների արտադրանքից: Խմորման ընթացքում օգտագործվում է միայն հատուկ վերին խմորման խմորիչ, որը այդ ըմպելիքին հաղորդում է մի փոքր կծու, մեխականման բույր։
Հետաքրքիր է, որ դասական «Վայցենբոկը» ներկայում ավելի մեծ ժողովրդականություն է վայելում Միացյալ Նահանգներում, քան Գերմանիայում, և այնտեղ կան բազմաթիվ գործարաններ, որոնք մասնագիտացած են գերմանական հենց այդ գարեջրի արտադրության մեջ: Ավելին, կան բազմաթիվ միկրոգործարաններ, որոնք իրենց ավանդական տեսականու հետ մեկտեղ արտադրում են նաև «Վայցենբոկ»:
Այն, որ հատկապես վերջին մեկ տարում հոսանքազրկումներն աննախադեպ չափերի են հասել, հավել յալ ապացուցման կարիք չունի. յուրաքանչյուր քաղաքացի, ինչպես ասում են, իր մաշկի վրա է զգում դա: Ավելին, անջատումներն այնքան անկանոն ու հաճախակի են, որ բազմաթիվ մարդկանց տեխնիկան շարքից դուրս է գալիս:
Շատերը նկատած կլինեն, որ երբ զանգահարում են ՀԷՑ օպերատիվ կառավարման կենտրոն, այսինքն՝ 180, հենց սկզբից ավտոմատ կերպով տեղեկացվում է. «Ձեր տարածքում գրանցվել է վթարային անջատում: Վերականգնողական աշխատանքները կավարտվեն անջատման պահից… 2 ժամվա ընթացքում»: Մեր ուշադրությունը գրավեց այն, որ անջատման ժամանակահատվածը միշտ նույնն է, իսկ երբ կոնկրետ անցնում ես «սեղմիր 1, 2» փուլերը և հասնում քո հասցեի անջատումներին, պարզվում է՝ իրականում շատ ավելի երկար ժամանակով է անջատումը: Սա չափազանց կասկածելի թվաց, և մենք փորձեցինք բաժանորդ հանդիսացող տարբեր անձանց հեռախոսներից զանգահարել 180 այն ժամանակ, երբ տվյալ տարածքներում հոսանքազրկում չկա: Եվ, օ՜, հրաշք, պարզվեց՝ իրականում կա վթարային անջատում, պարզապես մենք չգիտենք: Իսկ եթե ավելի լուրջ, ապա ավտոպատասխանիչը նորից տեղեկացրեց, որ ունենք վթարային անջատում, և «վերականգնողական աշխատանքները կավարտվեն անջատման պահից… 2 ժամվա ընթացքում»:
Այսինքն, ըստ երևույթին, ՀԷՑ-ում էլ հասկանում են, թե ինչքան հաճախ են լինում հոսանքազրկումները, նաև գիտեն, որ օպերատորների հետ կապ հաստատելը ամենահեշտ գործը չէ, որոշել են «նավսյակի» բոլորին շուրջօրյա ռեժիմով տեղեկացնել «երկժամանոց» վթարային անջատման մասին, որ իրական անջատման դեպքում էլ «զահլա չտանեն»: Հույսներն այն է եղել երևի, որ հազիվ թե ինչ-որ մեկը 180 զանգահարի, եթե լույս ունի…
