Հուլիսի 14-ին՝ ժամը 12։30-ին, Հայելի ակումբի հյուրն է Ալբերտ Բազեյան
Հուլիսի 14-ին՝ ժամը 11։30-ին, Հայելի ակումբի հյուրն է Անաստաս Իսրայելյան
Հուլիսի 14-ին՝ ժամը 13։00-ին, Հայելի ակումբի հյուրն է Նարինե Դիլբարյանը
Հուլիսի 14-ին՝ ժամը 10։30-ին, Հայելի ակումբի հյուրն է Նարե Սոսեն
Հուլիսի 13-ին՝ ժամը 13։00-ին, Հայելի ակումբի հյուրն է Նաիրա Զոհրաբյանը
Հուլիսի 13-ին՝ ժամը 14։00-ին, Հայելի ակումբի հյուրն է Լևոն Զուրաբյանը
Հուլիսի 13-ին՝ ժամը 12։00-ին, Հայելի ակումբի հյուրն է Կարինե Նալչաջյանը
Հուլիսի 13-ին՝ ժամը 11։00-ին, Հայելի ակումբի հյուրն է Հայկ Նահապետյանը
Հուլիսի 10-ին՝ ժամը 14։00-ին, Հայելի ակումբի հյուրն է Դերենիկ Մալխասյանը
Հուլիսի 10-ին՝ ժամը 13։00-ին, Հայելի ակումբի հյուրն է Զարուհի Փոստանջյանը
«Ոսկե ծիրանը» սկսվում է ոչ միայն ֆիլմով, այլեւ հայտարարությամբ։ Ամեն տարի բացման ֆիլմը հուշում է, թե ինչի մասին է լինելու փառատոնի գլխավոր խոսակցությունը։ Այս տարի այդ դերը բաժին հասավ Թամարա Ստեփանյանի «Արտոյի երկիրը» ֆիլմին՝ պատմության, հիշողության եւ այն վերքերի մասին, որոնք ժամանակը չի դարձնում անցյալ։
Լուսանկարը` Մեդիամաքս
Այս տարվա խոսակցության բանալին հնչեց մինչեւ ֆիլմի առաջին կադրը։ «Be a Poem» կարգախոսը ներկայացնելիս փառատոնի ղեկավար Կարեն Ավետիսյանը հիշեցրեց Թեոդոր Ադոռնոյի հայտնի հարցադրումը՝ հնարավո՞ր է պոեզիան արհավիրքից հետո. «Մենք էլ մեր արհավիրքից վեց տարի անց փորձեցինք վերաձեւակերպել այն, ինչին հետո ժամանակի ընթացքում եկավ Ադոռնոն․ արվեստը ոչ միայն հնարավոր է, այլեւ անհրաժեշտ է։ Այն կետում, որտեղ վերջանում է բառը, օգնության է գալիս արվեստը եւ փորձառության է հրավիրում մի բանի, որի մասին բառերն այլեւս ի զորու չեն պատմել»:
Կարեն Ավետիսյանը
Լուսանկարը` Մեդիամաքս
Կարեն Ավետիսյանի խոսքը երկար չմնաց տեսական հարթության վրա։ Փառատոնի առաջին ցուցադրությունը դարձավ դրա անմիջական շարունակությունը։ Ֆիլմը սկսվում է անձնական կորստից։ Ֆրանսիացի Սելինը գալիս է Հայաստան՝ ամուսնու՝ Արտոյի մահից հետո լուծելու իրավական հարցերը։ Սակայն փաստաթղթերի որոնումը աստիճանաբար վերածվում է մեկ այլ ճանապարհորդության․ պարզվում է՝ ամուսինը տարիներ շարունակ լռել էր իր կյանքի ամենակարեւոր էջերի մասին։
Լուսանկարը` Մեդիամաքս
Դիտողը վաղ է իմանում, որ Արտոյի ինքնասպանությունը պատահականություն չէր, բայց միայն հետզհետե է հասկանում, թե ինչպիսի հիշողություններ ու չապրած մեղքեր էին կանգնած այդ որոշման հետեւում։ Թամարա Ստեփանյանը բացահայտումները չի կառուցում որպես ինտրիգ: Դրանք ավելի շուտ ցույց են տալիս, թե որքան երկար կարող է պատերազմը շարունակվել մեկ մարդու ներսում՝ նույնիսկ այն ժամանակ, երբ հրադադարն արդեն վաղուց ստորագրված է։
Պատերազմի մասին ֆիլմ է, բայց ոչ այն ձեւով, ինչպես սովոր ենք տեսնել հայկական կինոյում։ Այստեղ գրեթե չկան մարտական գործողություններ, ռազմաճակատ կամ հերոսական ճառեր։ Պատերազմը մշտապես ներկա է, սակայն մնում է կադրից դուրս։ Այն երեւում է մարդկանց լռության, կիսատ նախադասությունների, չապրած կյանքի եւ թաքցրած կենսագրությունների մեջ։ Թամարա Ստեփանյանն ընտրել է մեկ մարդու ճակատագրի միջոցով խոսել ամբողջ հասարակության չմարսված հիշողության մասին։
Լուսանկարը` Մեդիամաքս
Արտոն ֆիլմում գրեթե միշտ բացակա է, բայց հենց այդ բացակայությունն է դառնում պատմության գլխավոր ներկայությունը։ Որքան Սելինը փորձում է վերականգնել ամուսնու կենսագրությունը, այնքան ավելի ակնհայտ է դառնում, որ նա հայտնվել է ոչ միայն մեկ մարդու, այլեւ մի ամբողջ երկրի հիշողության լաբիրինթոսում։
Սելինի՝ «Պետք է փրկել մեռյալներին» խոսքը դառնում է ամբողջ ֆիլմի առանցքը։ Նա փորձում է վերադարձնել նրանց պատմությունն ու տեղը հիշողության մեջ։ Այդ ճանապարհն ավարտվում է խորհրդանշական գործողությամբ, որը միաժամանակ հրաժեշտ է, հաշտեցում եւ հիշատակի արարողություն։
Լուսանկարը` Մեդիամաքս
«Արտոյի երկիր»-ը ուշադրությունը տեղափոխում է նրանց վրա, ովքեր պատերազմի ընթացքում կրել են ոչ միայն ֆիզիկական, այլեւ բարոյական պարտություններ, ապրել են ընտրությունների, մեղքի եւ լռության հետ։ Ֆիլմը չի արդարացնում նրանց, բայց նաեւ չի շտապում դատել։ Այն հիշեցնում է, որ պատերազմի ամբողջական պատմությունը հնարավոր չէ հասկանալ, եթե այն պատմվում է միայն հաղթողների կամ զոհերի տեսանկյունից։ Միշտ կան նրանք, ովքեր ողջ են մնացել, բայց երբեք չեն վերադարձել պատերազմից։
Սելինը հանդիսատեսի հայացքն է, նրա հետ մենք քայլում ենք մի տարածքով, որտեղ 1988 թվականի երկրաշարժը, Առաջին արցախյան պատերազմի հիշողությունները եւ ներկան գոյակցում են նույն կադրում։ Ժամանակն գծային է, սակայն անցյալը մշտապես ներխուժում է ներկա։
Թամարա Ստեփանյանը
Ֆիլմը ներկայացնելիս Թամարա Ստեփանյանը այն անվանեց «սիրո նամակ հայրենիքին, կինոյին եւ մեր վերքերին»։ Ձեւակերպումը ճշգրիտ է, քանի որ սա հայրենիքի իդեալականացված պատկեր չէ, այլ փորձ է սիրել մի երկիր իր բոլոր ցավերի, լռությունների, հակասությունների եւ չբուժված վերքերի հետ միասին։
Թամարա Ստեփանյանի ֆիլմը ոչ թե վերադառնում է անցյալին, այլ ճշգրտորեն արձանագրում է ներկան։ Քանի դեռ վերքերը բաց են, կինոն չի կարող լռել։
«Հրապարակ» օրաթերթը գրում է․ Թեժ մրցակցություն է սպասվում ԱԺ մշտական հանձնաժողովների նախագահների պաշտոնների համար։ Հատկապես ծանր մարտեր են ընթանում պաշտպանության, անվտանգության մշտական հանձնաժողովի ղեկավարի պաշտոնի համար:
Մեր տեղեկություններով, առաջադրվել է չորս թեկնածու․ հանձնաժողովի փոխնախագահ Արմեն Խաչատրյանը, որը նաեւ վարչության անդամ է, վարչության մեկ այլ անդամ` Վիլեն Գաբրիելյանը, ԵԿՄ ղեկավար Սասուն Միքայելյանը եւ շրջակա միջավայրի նախկին նախարար Հակոբ Սիմիդյանը: Ուշագրավ է, որ նա անգամ բանակում չի ծառայել, սակայն հավակնում է ԱԺ պաշտպանության հանձնաժողովը ղեկավարել, նրա պաշտոնական կենսագրության մեջ էլ ծառայության մասին ոչ մի տող չկա։
Պակաս ուշագրավ չէ նաեւ Սասուն Միքայելյանի առաջադրման փաստը, սա նշանակում է, որ նա վերցնում է պատգամավորական մանդատը եւ մտնում խորհրդարան։ Մենք վերջերս գրել էինք, որ նա ուզում է մանդատը վերցնել, քանի որ առաջիկայում, ըստ լուրերի, ԵԿՄ-ն լուծարվելու է` «Վետերանների միություն» ՀԿ է դառնալու։ Իսկ հանձնաժողովի գործող նախագահ Անդրանիկ Քոչարյանը չի առաջադրվել, նա իր վերջին ճեպազրույցում հայտնել էր, որ եթե խմբակցությունն ընտրի հանձնաժողովի նախագահին, ապա կառաջադրվի, եթե ոչ, ամենայն հավանականությամբ, կհրաժարվի՝ ակնարկելով, թե` քանի որ ինքն անկուսակցական է, անհավասար պայմաններում է գտնվում ՔՊ-ական թեկնածուների հետ։
ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանի փաստաբանները կդիմեն միջազգային արբիտրաժ՝ նրան պատկանող ձեռնարկությունների աշխատանքի դադարեցման պատճառով։ Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում այդ մասին ասել է ԲՀԿ ներկայացուցիչ Էլինար Վարդանյանը։
«Այս պահին փաստաբանների խումբն աշխատում է։ Նրանք չեն սահմանափակվելու միայն Հայաստանի դատական համակարգով՝ առավել ևս հաշվի առնելով, որ մեր իրավապահ համակարգը ծառայում է բացառապես մեկ անձի։ Եվ միջազգային տարբեր ատյաններ կուղարկվեն համապատասխան հայցեր, բողոքներ և դիմումներ»,-ասել է նա։
Տոսկանական Տենուտա Սան կալվածքի սեփականատեր մարկիզ Մարիո Ինչիզա դելլա Ռոկետտան մեծապես հիանում էր Բորդոյի գինիներով։ Հետևաբար, տոսկանական օրենքներին հակառակ, նա իր խաղողի այգիներում տնկել է ֆրանսիական Կաբեռնե Սովինյոն և Կաբեռնե Ֆրանկ որթատունկեր։ Գինեգործ Ջակոմո Տաչիզան էլ օգնել է ստացված խաղողից գինի պատրաստել, և 1943 թվականից ի վեր կալվածքի սեփականատերերը վայելել են սեփական արտադրության գերազանց կարմիր գինին։ Առաջին «Սասսիկայա» գինին, որը թարգմանաբար նշանակում է «քարոտ տարածք», շուկայում հայտնվել է միայն 1968 թվականին՝ դասակարգվելով որպես vino de tavola, այսինքն՝ սեղանի գինի։
Առաջին համտեսը, որտեղ այդ գինին սենսացիա է առաջացրել, կազմակերպվել է 1974 թվականին Decanter ամսագրի կողմից։ Իտալական ինչ-որ գյուղից այդ քիչ հայտնի գինին բոլոր առումներով գերազանցել է հայտնի Բորդոյի գինիներին, որոնք ունեին Grand Cru կարգավիճակ։ Ամերիկացի քննադատ Ռոբերտ Փարքերը 1985 թվականի «Սասսիկայա» գինուն տվել է 100 միավոր։ Հետագա համտեսողները պակաս ոգևորված էին այդ գինով, բայց բոլորը հիանում էին դրա անհավանական հարստությամբ և համեմատում այն Պոմերոլի լավագույն գինիների հետ։ Այսպիսով, Սասսիկայան դարձել է Կաբեռնե Սովինյոնի՝ խաղողի գինիների չափանիշերից մեկը և առաջին գինին, որը ստացել է իր սեփական DOC կարգավիճակը։
Ի դեպ, չնայած մասնագետների ոգևորված գովասանքին, «Սասսիկայան» ստացել է իր DOC անվանումը միայն իր սկզբնական թողարկումից 20 տարի անց։ Այժմ «Սասսիկայան» բաղկացած է 80 % Կաբեռնե Սովինյոնից և 20 % Կաբեռնե Ֆրանկից։ Երիտասարդ գինին լցվում է կաղնե տակառների մեջ, հնեցվում է առնվազն երկու տարի, ապա շշալցվում և հնեցվում ևս մեկ տարի։
Ֆրանսիական խաղողից պատրաստված այս իտալական գինին հիմնականում արտահանվում է Միացյալ Նահանգներ։ Ամերիկացիները սիրում են հարուստ համով և բույրով այս գինիները։ Կա նույնիսկ մի տեսություն, որ իտալացիներն այս գինիները արտադրում են հատուկ արտասահմանյան սպառողների, այլ ոչ թե իրենց համար։
Ինչևէ, «Սասսիկայայի» պատմությունը հանգեցրել է այլ ոչ ավանդական գինիների ի հայտ գալուն, ինչպիսիք են «Օրնելայան» և «Սոլայան»։ Աստիճանաբար Իտալիայում զարգացել է բոլոր կանոններին հակառակ ստեղծված գինիների մի խումբ, որոնք այժմ միասին հայտնի են որպես «Սուպեր տոսկանականներ»։ Այս գինիներից շատերը դեռևս պիտակավորվում են որպես vino de tavola, բայց, չնայած դրան, ունեն գերազանց համ և շատ սիրված են ոչ միայն սովորական սպառողների, այլ նաև նուրբ գինիների հավաքորդների շրջանում։
Հետաքրքիր է, որ «Սասսիկայա» գինին կարելի է գտնել նաև Հայաստանում, թեև այն ներկայացված է սահմանափակ քանակությամբ և համարվում է պրեմիում դասի գինի։ Եթե ցանկանում եք գնել այն Հայաստանում, խորհուրդ է տրվում նախապես ճշտել առկայությունը, քանի որ հատկապես բարձր գնահատված տարեթվերի շշերը հաճախ արագ են սպառվում։
Երբ քաղաքական գործընթացների հիմքում սկսում են գերակշռել ոչ թե պետական կամ ազգային շահերը, այլ անձնական վիրավորանքները, անձնական հակակրանքը, քաղաքական հակառակորդներին հաշվեհարդարի ենթարկելու ցանկությունը կամ անձնական վրեժխնդրությունը, քաղաքական համակարգը սկսում է կորցնել իր ժողովրդավարական բնույթը։ Այդպիսի իրավիճակում քաղաքականությունը վերածվում է անձնական հարաբերությունների շարունակության, իսկ պետական ինստիտուտները՝ անհատական հակամարտությունների սպասարկման գործիքների։
Քաղաքագիտության մեջ այս երևույթը հաճախ բնութագրվում է որպես քաղաքականության անձնավորում կամ անձնականացված իշխանություն, որի ծայրահեղ դրսևորումներից մեկը քաղաքական գործընթացներում անձնական վրեժխնդրության տրամաբանության գերակայությունն է։ Այդ դեպքում պետական իշխանության լծակները սկսում են օգտագործվել ոչ այնքան հանրային կարգուկանոնը պաշտպանելու կամ օրենքի գերակայությունն ապահովելու, որքան քաղաքական հակառակորդներին ճնշելու, նախկին մրցակիցներին մեկուսացնելու, նրանց հեղինակությունը խաթարելու կամ քաղաքական դաշտից դուրս մղելու նպատակով։ Երբ պետական կառավարման ամբողջ տրամաբանությունը սկսում է կառուցվել «համախոհ–թշնամի» բաժանման վրա, իշխանության բոլոր գործողությունները հասարակության զգալի մասի կողմից ընկալվում են ոչ թե որպես պետական քաղաքականություն, այլ որպես անձնական հաշվեհարդարի շարունակություն։
Հայաստանը վերջին տարիներին դարձել է հենց նման համակարգի վառ օրինակ: Խնդիրն այն է, որ 2018 թվականի իշխանափոխությունից սկսած ականատես ենք լինում նման դրսևորումների, երբ մեկ անձի ան հա տա կան քմա հա ճույք նե ր ի ո ւ վրեժխնդրության պատճառով հետապնդումներ են սկսվում տարբեր քաղաքական ուժերի, գործիչների, այդ թվում՝ նախկին նախագահների, խոշոր քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչների ու հանրային կյանքում մեծ կարևորություն ունեցող կառույցների, տվյալ դեպքում՝ Եկեղեցու ներկայացուցիչների նկատմամբ։
Այս երևույթի ամենավտանգավոր կողմն այն է, որ այն աստիճանաբար վերափոխում է պետության ամբողջ ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը։ Եթե իրավական պետությունում պետական մարմինները ծառայում են օրենքին, ապա անձնական վրեժխնդրության տրամաբանության պայմաններում օրենքն աստիճանաբար սկսում է ծառայել քաղաքական նպատակներին։ Այս փոփոխությունը հաճախ տեղի է ունենում ոչ թե մեկ ակնթարթում, այլ աստիճանական գործընթացի միջոցով, երբ տարբեր պետական կառույցներ կորցնում են իրենց ինքնուրույնությունը և ավելի ու ավելի են ընկալվում որպես քաղաքական իշխանության (ավելի կոնկրետ՝ մեկ անձի) կամքը կյանքի կոչող մեխանիզմներ։
Սկզբնական շրջանում անձնական վրեժխնդրության, անձնական քմահաճույքների կոնտեքստում քրեական գործեր էին կարվում, փորձ էր արվում ցույց տալ, թե իբր դրանք իրավապահ համակարգի «որոշումներն» են, թե իբր երկրի վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող անձը դրանց հետ կապ չունի, մի խոսքով՝ գոնե ձևեր էին թափում, թեկուզ և դրանց հավատացողների թիվը մեծ չէր, իսկ այդ գործերի գերակշիռ մեծամասնությունը «ճանապարհի կեսից» քանդվում էր: Հիմա արդեն վրեժխնդրության հեղինակը բացահայտ ու անթաքույց հայտարարում է դրա մասին, որ «իր թանին թթու ասողներին» «սատկացնելու» է, նստեցնելու է, պատժելու է։ Պարզ ասում է, որ սպառնում է: Ավելին, որոշ դեպքերում նույնիսկ կոնկրետ պատժաչափեր է թելադրում (ասենք՝ մինչև մյուս ընտրությունների ավարտը): Ու նրա հայտարարություններից անմիջապես հետո միանգամից սկսվում է տեռորի հերթական «սերիան»:
Անձնական դրդապատճառներով պայմանավորված քաղաքական հետապնդումների տնտեսական բաղադրիչը նույնպես ուշադրության է արժանի։ Երբ տնտեսվարողները սկսում են ենթադրել, որ իրենց տնտեսական անվտանգությունը կախված է քաղաքական դիրքորոշումներից կամ իշխանությունների հետ հարաբերություններից, ներդրումային միջավայրը դառնում է անկանխատեսելի։ Անկախ նրանից՝ յուրաքանչյուր առանձին դեպքի վերաբերյալ իրավական գնահատականն ինչպիսին կլինի, տնտեսության համար առավել կարևոր է կանխատեսելի և հավասար պայմանների առկայությունը։ Եթե ձևավորվում է հանրային ընկալում, որ վերահսկողական կամ վարչարարական գործիքները կարող են կիրառվել նաև քաղաքական համատեքստում, ապա բիզնես միջավայրի նկատմամբ վստահությունը նվազում է։
Տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործունեության շուրջ առաջացող հակասությունները նույնպես նույնպես կարելի է դիտարկել այս դաշտում, երբ ընդդիմադիր համայնքապետերի նկատմամբ իրականացվում են իրավական կամ վարչական գործողություններ մեկ անձի ու նրա գլխավորած քաղաքական ուժի քմահաճույքը սպասարկելու «հենքով»։ Ու դա է պատճառը, որ մի շարք դեպքերում անգամ ընտրված մի շարք համայնքապետերի նկատմամբ հատուկ գործեր են հարուցվում, որպեսզի նրանք չկարողանան պաշտոնավարել։ Ավելին, հետո ամեն ինչ արվում է, որ նոր ընտրություններ անցկացվեն: Ընդ որում, այս ամենն արվում է դարձյալ անթաքույց, ինչպես, օրինակ՝ վերջերս հայտարարվեց Գյումրիում նոր ընտրություններ անցկացնելու ցանկության մասին, երբ այնտեղ վերջերս է ժողովուրդը մերժել ՔՊ-ին ու ձևավորել իր իշխանությունը:
Ինչպես արդեն նշեցինք, անձնական վրեժխնդրության տրամաբանության ամենավտանգավոր հետևանքը, սակայն, վերաբերում է ոչ թե առանձին քաղաքական գործիչներին, այլ ամբողջ իրավապահ համակարգին։ Իրավապահ մարմինների առաքելությունը օրենքի գերակայության ապահովումն է։ Եթե հասարակության մեջ ձևավորվում է այնպիսի պատկերացում, որ այդ կառույցները ներգրավված են քաղաքական պայքարում կամ ենթարկվում են քաղաքական ազդեցությունների, ապա վտանգվում է հենց պետականության հիմքերից մեկը։ Իրավապահ համակարգի հեղինակությունը կառուցվում է բացառապես նրա անկախության և անաչառության վրա։ Այդ հեղինակության կորուստը վերականգնելը չափազանց բարդ գործընթաց է։
Ժողովրդավարական երկրների փորձը ցույց է տալիս, որ կայացած պետական համակարգերում իշխանությունների և դատական իշխանության միջև առկա է իրական հակակշիռների մեխանիզմ։ Անկախ դատարանները անհրաժեշտության դեպքում կարող են գործադիր իշխանության որոշումները ճանաչել հակասահմանադրական կամ հակաօրինական, իսկ իրավապահ մարմինները պարտավոր են առաջնորդվել ոչ թե քաղաքական նպատակահարմարությամբ, այլ բացառապես օրենքով։ Հենց այդ ինստիտուցիոնալ անկախությունն է, որ կանխում է պետական իշխանության կենտրոնացումը մեկ քաղաքական կենտրոնի շուրջ և ապահովում իշխանության ճյուղերի միջև հավասարակշռությունը։
Վերջին տարիներին միջազգային մի շարք կառույցներ իրենց զեկույցներում անդրադարձել են Հայաստանում դատական համակարգի, իրավապահ մարմինների անկախության, դատաիրավական բարեփոխումների և ինստիտուցիոնալ կայունության հետ կապված հարցերին՝ ընդգծելով, որ այդ ոլորտներում շարունակական բարեփոխումների անհրաժեշտությունը մնում է արդիական։ Սակայն բարեփոխումների անվան տակ մենք տեսնում ենք հետընթաց, երբ իրավապահ համակարգը դարձել է վրեժխնդրության իրականացման գործիք։
Քաղաքականության մեջ անձնական վիրավորանքների գերակայությունը վտանգավոր է նաև հասարակական հոգեբանության տեսանկյունից։ Երբ իշխանությունն իր քաղաքականությունը կառուցում է ատելության, թշնամանքի, ոչնչացման «գաղափարահենքով», այդ մթնոլորտը փոխանցվում է նաև հասարակությանը։ Քաղաքացիները սկսում են միմյանց ընկալել ոչ թե որպես քաղաքական տարբեր հայացքներ ունեցող համաքաղաքացիներ, այլ որպես հակառակ ճամբարների ներկայացուցիչներ։ Այդպիսի բևեռացումը թուլացնում է ազգային համերաշխությունը և սահմանափակում քաղաքական երկխոսության հնարավորությունները։
Կարևոր է հաշվի առնել, որ պետական ինստիտուտների արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն օրենքներից, այլև քաղաքական մշակույթից։ Եթե քաղաքական մշակույթում գերակշռում է մրցակցի ոչնչացման, վրեժ լուծելու կամ ցանկացած գնով, նույնիսկ ամենաանօրինական ճանապարհով իշխանությունը պահպանելու տրամաբանությունը, ապա նույնիսկ ամենակատարյալ իրավական համակարգը դժվարությամբ կարող է ապահովել ժողովրդավարական կայունություն։ Պատահական չէ, որ այն հասարակություններում, որտեղ ընդունված է իշխանության խաղաղ փոխանցումը, քաղաքական հակառակորդի լեգիտիմության ճանաչումը և ինստիտուտների նկատմամբ հարգանքը, պետությունն ավելի դիմացկուն է ներքին և արտաքին մարտահրավերների նկատմամբ։
«Հրապարակ»-ի տեղեկություններով` երեկ Արտաշատի Քաղցրաշեն գյուղում ողբերգական դեպք է տեղի ունեցել. 13-ամյա աղջիկը, ով ակտիվորեն զբաղվում էր ֆուտբոլով, մահացել է։ Գյուղում լուրեր են պտտվում, որ էներգետիկ ըմպելիքներն է չարաշահել անչափահասը, ինչի հետևանքով էլ մահ է գրանցվել։
Քաղցրաշենի վարչական ղեկավար Աշոտ Խալաթյանը հաստատել է տեղեկությունը. «Ջերմել է, հիվանդանոց են տեղափոխել, գլխի հետ կապված թարախային պրոցեսներ են եղել։ Այո, ասում են` էներգետիկներ օգտագործել է»։
Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ցավակցական հեռագիր է հղել Կատարի Պետության էմիր շեյխ Թամիմ բին Համադ Ալ Թանիին՝ Համադ բին Խալիֆա Ալ Թանիի մահվան կապակցությամբ:
«Խոր վշտով տեղեկացա Կատարի Պետության հայր էմիր շեյխ Համադ բին Խալիֆա Ալ Թանիի մահվան մասին։
Նորին վսեմության նշանակալի դերն ու ներդրումը Կատարի զարգացման, բարօրության և միջազգային հեղինակության ամրապնդման, ինչպես նաև տարածաշրջանային և միջազգային երկխոսության ու համագործակցության առաջմղման գործում հավերժ կմնա պատմության էջերում:
Հայաստանի Հանրապետությունը բարձր է գնահատում հանգուցյալ էմիրի մեծ ավանդը նաև Հայաստանի և Կատարի միջև բարեկամական հարաբերությունների ամրապնդման և զարգացման գործում, ինչի մասին է վկայում Հայաստանի Հանրապետության կողմից հայր էմիրին շնորհված «Բարեկամության» շքանշանը:
Այս ծանր պահին Հայաստանի կառավարության և անձամբ իմ անունից խորին ցավակցություն եմ հայտնում Ձերդ վսեմությանը, Կատարի ղեկավարությանը և բարեկամ ժողովրդին, հանգուցյալ Էմիրի հարազատներին և մերձավորներին՝ կորստի այս դժվարին պահին մաղթելով ուժ և տոկունություն»,- նշված է հեռագրում:
Խայտառա՜՜՜կ, խայտառա՜՜՜կ, էս ինչ արեցիր․ քաղաքացին՝ Փաշինյանին (video)
Թրամփը հայտարարել է, որ չի դադարել աջակցել Նեթանյահուին տարաձայնությունների պատճառով
Ֆրանսիայում անտառային hրդեhի տարածքը հասել է գրեթե 2000 հեկտարի
Հութիները հրթիռներ են արձակել Սաուդյան Արաբիայի ուղղությամբ
Փաշինյանը մեզ կործանման է տանում․․․ հարցում (video)
Իրանի նախկին նախագահի գրասենյակը հերքել է նրան «Մոսադի» կողմից հավաքագրելու մասին լուրը
Թրամփը հուշագիրն անվանել է փորձություն, որն Իրանը ձախողել է
Լիբանանի և Իսրայելի միջև բանակցությունները վերսկսվել են
Նիկո՛լ, դու մի պատճառով ես Արեգնազի երեխաներին զրկում մորից․ Նարե Սոսե (video)
Օմանի ԱԳ նախարարը հայտարարել է ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունները կարգավորելու անհրաժեշտության մասին
ԽԱՅՏԱՌԱԿՈՒԹՅՈՒՆ․ 4 ամիս է Երևանից-Եղվարդ կապող ճանապարհը քանդել են ու չեն սարքել (video)
Թանկացում կլինի, պատերազմ կլինի․ արցախցիները եկան Հայաստան՝ մենք ո՞ւր ենք գնալու (video)
ՖԱՀՖ ՀԿ խորհուրդը դատապարտում է Ծառուկյանի հանդեպ ՀՀ իշխանությունների ապօրինի գործողությունները
Նիկոլի բռնապետությունը փլուզվելու է, ես դա հաստատ եմ ասում (video)
Գնացել ես Խուստուփ, որ ի՞նչ
Ողբերգական դեպք. 13-ամյա աղջիկը մահացել է, չարաշահել է էներգետիկներ (Հրապարակ)
Աղվերանում գազամատակարարման պլանային դադարեցում կլինի
Մի քանի վայրկյանում արտացոլված է Փաշինյանի իշխանության ամբողջ էությունը. Արթուր Խաչատրյան
Միջազգային քրեական դատարանը սպառնալիք է ստեղծում ԱՄՆ ինքնիշխանության համար. Ռուբիո
Շուրջ 200 միլիոն դրամ Վարդավառի համար. քաղաքապետարանի խոշոր ծախսերը. «Արմլուր»
Հունգարիայի խորհրդարանը քվեարկել է նախագահին պաշտոնանկ անելու օգտին. BBC
ՌԴ ԶՈւ-ն խմբային հարվածներ է հասցրել Կիևի և Օդեսայի ռազմական օբյեկտներին
Դավիթ Ղազինյանի քրեական գործը՝ ավարտական փուլում․ նախաքննության ավարտ կհայտարարվի
Հիսուս Քրիստոսի արձանի շինարարությունը չի դադարեցվել. ԲՀԿ խոսնակ
Փաշինյանն իր խոսքը խմբագրեց, որ մարդիկ դատի տան, ասի․․․Ստեփան Դանիելյան (video)
