Կենդանիների նկատմամբ պատասխանատվությունը՝ հասարակության հասունության ցուցանիշ. Ինչո՞ւ է անհրաժեշտ շուն պահելու լիցենզավորումը
Վերջին շրջանում ավելի ու ավելի հաճախ ենք ականատես լինում ընտանի կենդանիների, մասնավորապես՝ շների նկատմամբ անպատասխանատու կամ դաժան վերաբերմունքի դեպքերի: Սա բարձրացնում է կարևոր հարց. արդյո՞ք կենդանի պահելու իրավունքը պետք է հասանելի լինի յուրաքանչյուրին՝ առանց նախնական պատրաստվածության, թե՞ ժամանակն է անցնելու պարտադիր կրթական համակարգի:
Սոցիոլոգիական և հոգեբանական հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ կենդանիների նկատմամբ ֆիզիկական ագրեսիայի դրսևորման դեպքերում համեմատաբար ավելի հաճախ ներգրավված են լինում արական սեռի ներկայացուցիչները: Սա հաճախ պայմանավորված է սոցիալականացման, դաստիարակության և ագրեսիայի դրսևորման մոդելներով: Այնուամենայնիվ, անտեսման, սխալ խնամքի և կենդանուն փողոցում հայտնվելու վտանգի ենթարկելու հարցում խնդիրն համատարած է և չունի սեռային սահմանափակումներ:
Խնդրի արմատը ոչ թե անհատական վարքագիծն է, այլ համակարգային իրազեկվածության պակասը:
Զարգացած երկրներում (օրինակ՝ Շվեյցարիայում կամ Գերմանիայի որոշ երկրամասերում) գործում է հստակ մեխանիզմ. նախքան շուն պահելը քաղաքացին անցնում է հատուկ տեսական և գործնական դասընթացներ:
Պարտադիր ուսուցումը լուծում է մի քանի առանցքային խնդիր։
Ապագա տերը հասկանում է շան հոգեբանությունը, ցեղատեսակի առանձնահատկությունները և ֆինանսական ու ժամանակային ծախսերը:
Դասընթացները սովորեցնում են ճիշտ շփվել կենդանու հետ՝ բացառելով բռնությունը որպես «դաստիարակության» միջոց:
Տերերը տիրապետում են հանրային վայրերում շանը ճիշտ զբոսեցնելու և վարժեցնելու կանոններին:
Արդյունավետ վերահսկողության համար անհրաժեշտ է համալիր մոտեցում, որը ներառում է պարտադիր ուսուցում բոլորի համար։ Օրենսդրությունը չի կարող խտրականություն դնել սեռային հիմքով, ուստի դասընթացները պետք է պարտադիր լինեն բոլոր ապագա տերերի համար:
Պարտադիր չիպավորում և հաշվառումը թույլ կտա անմիջապես նույնականացնել տիրոջը կենդանուն լքելու կամ վնասելու դեպքում:
Շուն պահելը արտոնություն է, այլ ոչ թե պարզապես քմահաճույք: Պարտադիր դասընթացների ներդրումը ոչ միայն կնվազեցնի դաժանության դեպքերը, այլև կձևավորի ավելի հասուն, պատասխանատու և հոգատար հասարակություն:
Leave a Reply