Artur Danielyanի հետ ծանոթացել եմ 2017 թվականին ու մինչև 2018ի հեղաշրջում մեր շփումը հեռակա-ֆեյսբուքա-քոմմենթային էր:
Մինչադեկվադային էտապից մի դրվագ եմ հիշում, երբ Դանիելյանը նորանշանակ վարչապետ Կարեն Կարապետյանին էր անողոք քննադատում, ես էլ դե BlogNewsի գլխավոր խմբագիրն էի այդ ժամանակ, մեկ էլ մի օր ինձ զանգում է ԿԿի մամլո քարտուղար Արարատյանը: Բարև-բարիլույս, ես վարչապետի մամլո քարտուղարն եմ, զանգել եմ, որ ասեմ, որ Դանիելյան Արթուրի գրառումները բոլորը հանեք ու էլ իրանից բան չդնեք, որովհետև ինքը ԿԿին Սինգապուրիչ ա ասել… Իմ պատասպանն այնքան հուզիչ էր, որ հետո հոլդինգիղեկավարության մակարդակով էին փշիփշի անում Կարապետյանին: Արթուրի գրառումներն, իհարկե չհեռացվեցին, հետագայում էլ նորերը վերահրապարակվեցին:
Դրանից հետո 2018ն էր, երբ արդեն կյանքը ստիպեց մեզ մտերմանալ:
Հետո 2019ն էր, երբ մենք ստեղծեցինք Ադեկվադ միաբանությունը և բազմաթիվ նախագծեր ու պորյեմտներ. նոր «Որջ» փաբը, Սուտ Նիկոլ, Սուտ Նիկոլ 2, Չորրորդ Սենյակ, Սպանել Պողոսին, Ռևի մեր տունը… Միասին քշեցինք հազարավոր կիլոմետրեր Հայաստանով ու Արցախով, մի քանի տասնյակ քաղաքական ակցիաներ, դրանց թվին հավասար քաղաքական ձերբակալություններ: Հագեցած տարի էր:
Հետո 2020ն էր, երբ մենք ստեղծեցինք ջոկատը և միասին գնացինք պատերազմ, միասին էլ վեւադարձանք:
Հետո 2021ն էր, երբ ներքաղական ցնցումներն ու տեկտոնական շարժերը էլ ավելի մտերիմ սարքեցին մեզ, մենք ուժ գտանք անցնելու մեր Վիետնամական ու պոստտրավմատիկ սինդրոմների վրայով ու էլի նոր պրոյեկտներինմեջ ներդրեցինք մեր պոտենցիալը. Սպանել Պողոսին 2, ջերմոց, մարզասրահ:
Հետո 2022-2024 փուլն էր, երբ մենք կամավոր հրաժարվեցին ցանկացած տեսակի հանրային-հրապարակային ակտիվությունից և ամբողջովին տվեցինք մեզ Ադեկվադի ենթակառուցվածքային կայցմանն ու ինստիտալիզացմանը:
Հետո 2025 թիվն էր, երբ Գյումրվա ընտրությունների օրակարգով մենք վերադարձանք հրապարակային դաշտ՝ ավելի հասուն,ավելի կայացած ու ավելի հեռատես:
Հիմա 2026ն է ու հասել ենք հերթական փուլին, որին ևս պատրաստ էինք ու որը ևս հաղթահարելու ենք: Էս փուլն էլ իր դժվարություններն ու տհաճ կողմերն ունի, որոնց նեծ մասը հիմա Դանիելյանն է քաշում, բայց ոչ մի մեծ ու դրական արդյունք չի լինում առանց մաքառումների ու հալածանքների: Ինչպես ասվում է՝ սկզբում քեզ անտեսում են, հետո ծաղրում են, հետո պայքարում են քո դեմ, հետո դու հաղթում ես:
Ես Դանիելյանին արդեն շուրջ 10 տարի գիտեմ, վստահեցնում եմ, որ իր ասածը երբեք բռավադա ու կենաց չի: Նստելուց առաջ վերջին կոչը մեկն էր՝ չվախենալ: Մի՛ վախեցեք ու մեկ էլ տեսար 2027ը լինի հենց էն տարին, երբ բոլորս կհաղթենք էս խավարը:
#չվախեք
Leave a Reply