Ռուսաստանի վարչապետ Միխայիլ Միշուստինի՝ Հայաստան կատարած այցի ընթացքում հիմնական շեշտը դրվել է տնտեսական համագործակցության վրա՝ ի տարբերություն ապրիլի 1-ին կայացած Վլադիմիր Պուտին–Նիկոլ Փաշինյան հանդիպման, որի օրակարգում գերակշռում էին տարածաշրջանային և անվտանգային հարցերը։
Միջազգայնագետ Դավիթ Կարապետյանի գնահատմամբ՝ այս այցերը պետք չէ դիտարկել առանձին, քանի որ դրանք շարունակվող քաղաքական երկխոսության մաս են։
«Տպավորություն է ստեղծվել, թե Հայաստանը խզում է հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ, սակայն իրականում այդպես չէ։ Սա ավելի շատ Հայաստանի փորձն է՝ արտաքին քաղաքականության մեջ հավասարակշռություն պահպանելու Ռուսաստանի և Արևմուտքի միջև։ Վերջին տարիներին Հայաստանը ակտիվացրել է համագործակցությունը Եվրոպական միության և ԱՄՆ-ի հետ, սակայն Միշուստինի այցը ևս մեկ անգամ ցույց է տալիս, որ Երևանը չի կտրում կապերը Մոսկվայի հետ և փորձում է պահպանել բալանսը»,- Aysor.am-ի հետ զրույցում ասաց Կարապետյանը։
Նրա խոսքով՝ այցն ունի նաև քաղաքական նշանակություն Ռուսաստանի համար։
«Մոսկվայի համար կարևոր է ցույց տալ, որ Հայաստանը շարունակում է մնալ իր ազդեցության գոտում, և երկկողմ կապերը պահպանվում են՝ չնայած առկա լարվածությանը։ Իսկ Փաշինյանի ներքաղաքական օրակարգի տեսանկյունից այցը տեղի ունեցավ քաղաքական ակտիվ փուլում, երբ երկրում շարունակվում են հետընտրական գործընթացները։ Այդպիսով՝ վարչապետը փորձում է ցույց տալ, որ արտաքին քաղաքականության մեջ պահպանում է կայունությունը և աշխատում է բոլոր ուղղություններով»,- նշեց միջազգայնագետը։
Միաժամանակ, Դավիթ Կարապետյանի գնահատմամբ, երկու երկրների միջև փոխադարձ վստահության մակարդակը վերջին տարիներին նվազել է։
«Ռուսաստանի ազդեցությունը Հայաստանում թուլացել է, իսկ Հայաստանը փորձում է միաժամանակ զարգացնել հարաբերությունները թե՛ Ռուսաստանի, թե՛ Արևմուտքի հետ, ինչը բավական ռիսկային քաղաքականություն է։ Երևանը փորձում է չկորցնել Մոսկվային, բայց նաև խորացնել կապերը Արևմուտքի հետ։ Սակայն իրական արդյունքը կախված է ոչ թե նման այցերից, այլ այն հանգամանքից, թե արդյոք երկու կողմերն էլ քաղաքական կամք ունեն պահպանելու և զարգացնելու այդ հարաբերությունները»,- եզրափակեց նա։
